رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1251غزل شمارهٔ 1251شاعر: رومیوزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیہ: رمیرسدشصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںگر لب او شکند نرخ شکر میرسدشور رخش طعنه زند بر گل تر میرسدش2نقل کریںگر فلک سجده برد بر در او میسزدشور ستاند گرو از قرص قمر میرسدش3نقل کریںور شه عقل که عالم همگی چاکر اوستجهت خدمت او بست کمر میرسدش4نقل کریںشاه خورشید که بر زنگی شب تیغ کشیدگر پی هیبتش افکند سپر میرسدش5نقل کریںگر عطارد ز پی دایره و نقطه اوهمچو پرگار دوانست به سر میرسدش6نقل کریںآن جمالی که فرشته نبود محرم اوگر ندارد سر دیدار بشر میرسدش7نقل کریںکار و بار ملکانی که زبردست شدندنکند ور بکند زیر و زبر میرسدش8نقل کریںمیشمردم من از این نوع شنودم ز فلککه از اینها بگذر چیز دگر میرسدش◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمبه شکرخنده اگر میببرد جان رسدشوگر از غمزه جادو برد ایمان رسدشرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1250اگلی نظمآن که مه غاشیه زین چو غلامان کشدشبوک این همت ما جانب بستان کشدشرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1252آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمبه شکرخنده اگر میببرد جان رسدشوگر از غمزه جادو برد ایمان رسدشرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1250
اگلی نظمآن که مه غاشیه زین چو غلامان کشدشبوک این همت ما جانب بستان کشدشرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1252