رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1905غزل شمارهٔ 1905شاعر: رومیوزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیہ: مرارهاکنصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںاگر تو عاشقی غم را رها کنعروسی بین و ماتم را رها کن2نقل کریںتو دریا باش و کشتی را براندازتو عالم باش و عالم را رها کن3نقل کریںچو آدم توبه کن وارو به جنتچه و زندان آدم را رها کن4نقل کریںبرآ بر چرخ چون عیسی مریمخر عیسی مریم را رها کن5نقل کریںوگر در عشق یوسف کف بریدیهمو را گیر و مرهم را رها کن6نقل کریںوگر بیدار کردت زلف درهمخیال و خواب درهم را رها کن7نقل کریںنفخت فیه من روحی رسیدهستغم بیش و غم کم را رها کن8نقل کریںمسلم کن دل از هستی مسلمامید نامسلم را رها کن9نقل کریںبگیر ای شیرزاده خوی شیرانسگان نامعلم را رها کن10نقل کریںحریصان را جگرخون بین و گرگینگر و ناسور محکم را رها کن11نقل کریںبر آن آرد تو را حرص چو آزرکه ابراهیم ادهم را رها کن12نقل کریںخمش زان نوع کوته کن سخن راکه الله گو اعلم را رها کن13نقل کریںچو طالع گشت شمس الدین تبریزجهان تنگ مظلم را رها کن◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمکجا خواهی ز چنگ ما پریدنکی داند دام قدرت را دریدنرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1904اگلی نظمتو نقد قلب را از زر برون کنوگر گوید زرم زوتر برون کنرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1906آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
