صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. رومی
  2. »دیوان شمس
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 77

غزل شمارهٔ 77

شاعر: رومی

وزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)

قافیہ: اییرا

صنف: غزل

Toggle stanza 1
11
آب حیوان باید مر روح فزایی را
ماهی همه جان باید دریای خدایی را
22
ویرانه‌ی آب و گل چون مسکن بوم آمد
این عرصه کجا شاید پروازِ همایی را ؟
33
صد چشم شود حیران در تابش این دولت
تو گوش مکش این سو هر کورِ عصایی را
44
گر نقدِ درستی تو، چون مست و قراضه‌ستی ؟
آخر تو چه پنداری این گنج عطایی را ؟
55
دلتنگ همی‌دانند کان جای که انصافست
صد دل به فدا باید آن جان بقایی را
66
دل نیست کم از آهن آهن نه که می‌داند
آن سنگ که پیدا شد پولادربایی را
77
عقل از پی عشق آمد در عالم خاک ار نی
عقلی بنمی باید بی‌عهد و وفایی را
88
خورشید حقایق‌ها شمس الحق تبریز است
دل روی زمین بوسد آن جان سمایی را
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

آخر بشنید آن مه آه سحر ما را

تا حشر دگر آمد امشب حشر ما را

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 76

اگلی نظم

ساقی ز شراب حق پر دار شرابی را

درده می ربّانی‌ دل‌های کبابی را

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 78

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00