غزل شمارهٔ 2608

شاعر: رومی

وزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)

قافیہ: اچونی

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 1

صنف: غزل

صداکار: عندلیب

افند کلیمیرا از زحمت ما چونی

ای جان صفا چونی وی کان وفا چونی

ای فخر خردمندان وی بی‌تو جهان زندان

وی عاشق بی‌دل را درمان و دوا چونی

مه گوش همی‌خارد صد سجده همی‌آرد

می‌گوید حسنت را کی خوب لقا چونی

باری من بیچاره گشتم ز خود آواره

زان روز که پرسیدی گفتی تو مرا چونی

ماییم و هوای تو دو چشم سقای تو

ای آب حیات ما زین آب و هوا چونی

تلخ است فراق تو دوری ز وثاق تو

ای آنک مبادا کس دور از تو جدا چونی

زد طال بقای تو هر ذره که خورشیدی

ای نیر اعظم تو زین طال بقا چونی

ای آینه مانده در دست دو سه زنگی

وی یوسف افتاده با اهل عما چونی

ای دلدل آن میدان چونی تو در این زندان

وی بلبل آن بستان با ناشنوا چونی

1010

ای آدم خوکرده با جنت و با حورا

افتاده در این غربت با رنج و عنا چونی

1111

ای آنک نمی‌گنجی در شش جهت عالم

با این همگی زفتی در زیر قبا چونی

1212

مصباح و زجاجی تو پیش دو سه نابینا

از عربده کوران وز زخم عصا چونی

1313

پیغام و سلام ما ای باد بگو با دل

با این همه بی‌برگی داوودنوا چونی

1414

بس کردم من اما برگو تو تمامش را

کای تشنه پرخواره با جام خدا چونی

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

ای خواجه سلام علیک از زحمت ما چونی

ای معدن زیبایی وی کان وفا چونی

رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 2576

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور