رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1612غزل شمارهٔ 1612شاعر: رومیوزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلاتن (رمل مثمن مخبون)قافیہ: یرمہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںمنم آن کس که نبینم بزنم فاخته گیرممن از آن خارکشانم که شود خار حریرم2نقل کریںبه کی مانم به کی مانم که سطرلاب جهانمهمه اشکال فلک را به یکایک بپذیرم3نقل کریںز پس کوه معانی علم عشق برآمدچو علمدار برآمد برهاند ز زحیرم4نقل کریںز سحر گر بگریزم تو یقین دان که خفاشمز ضرر گر بگریزم تو یقین دان که ضریرم5نقل کریںچو ز بادی بگریزم چو خسم سخره بادمچو دهانم نپذیرد به خدا خام و خمیرم6نقل کریںنه چو خورشید جهانم شه یک روزه فانیکه نیندیشد و گوید که چه میرم که بمیرم7نقل کریںنه چو گردون نه چو چرخم نه چو مرغم نه چو فرخمنه چو مریخ سلح کش نه چو مه نیمه وزیرم8نقل کریںچو منی خوار نباشد که توی حافظ و یارمبر خلق ابن قلیلم بر تو ابن کثیرم9نقل کریںهنر خویش بپوشم ز همه تا نخرندمبدو صد عیب بلنگم که خرد جز تو امیرم10نقل کریںنخورم جز جگر و دل که جگرگوشه شیرمنه چو یوزان خسیسم که بود طعمه پنیرم11نقل کریںز شرر زان نگریزم که زرم نی زر قلبمز خطر زان نگریزم که در این ملک خطیرم12نقل کریںهمگان مردنیانند نمایند و نپایندتو بیا کآب حیاتی که ز تو نیست گزیرم13نقل کریںتو مرا جان بقایی که دهی جام حیاتمتو مرا گنج عطایی که نهی نام فقیرم14نقل کریںهله بس کن هله بس کن کم آواز جرس کنکه کهم من نه صدایم قلمم من نه صریرم15نقل کریںفعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلاتنهمه می گوی و مزن دم ز شهنشاه شهیرم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظممکن ای دوست غریبم، سر سودای تو دارممن و بالای مناره، که تمنّای تو دارمرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1611اگلی نظمبه خدا کز غم عشقت نگریزم نگریزموگر از من طلبی جان نستیزم نستیزمرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1613زمینہم وزن و قافیہ نظمیںعلم عشق برآمد برهانم ز زحیرمبه لب چشمه حیوان بکشم پای بمیرمرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1618آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظممکن ای دوست غریبم، سر سودای تو دارممن و بالای مناره، که تمنّای تو دارمرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1611
اگلی نظمبه خدا کز غم عشقت نگریزم نگریزموگر از من طلبی جان نستیزم نستیزمرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1613