صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. رومی
  2. »دیوان شمس
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 771

غزل شمارهٔ 771

شاعر: رومی

وزن: فعلات فاعلاتن فعلات فاعلاتن (رمل مثمن مشکول)

قافیہ: اننماند

صنف: غزل

انگریزی ترجمہ: آربری
Toggle stanza 1
11
هله عاشقان بکوشید، که چو جسم و جان نماند
دلتان به چرخ پَرَّد، چو بدن گران نماند

Ho, lovers, labour so that, when body and soul remain no more, your hearts may fly to heaven, not remain heavy like the body.

22
دل و جان به آب حکمت، ز غبارها بشویید
هله تا دو چشم حسرت، سوی خاک‌دان نماند

Wash your hearts and souls in the water of wisdom clean of dust, ho, that the two eyes of regret may not remain turned towards the earth.

33
نه که هر چه در جهان است، نه که عشق جانِ آن است
جُزِ عشق هر چه بینی، همه جاودان نماند

Is it not the case with everything in the world, that love is its vital soul? Apart from love, everything you see remains not eternally.

44
عدم تو هم‌چو مشرق، اجل تو هم‌چو مغرب
سوی آسمان دیگر، که به آسمان نماند

Your nonexistence (before birth) is as the east, your death is as the west, oriented to another heaven that resembles not this visible heaven.

55
ره آسمان درون است، پَر عشق را بجنبان
پَر عشق چون قَوی شد، غم نردبان نماند

The way to heaven is within; shake the wings of love—when love’s wings have become strong, there is no need to trouble about a ladder.

66
تو مبین جهان ز بیرون، که جهان درونِ دیده‌ست
چو دو دیده را ببستی، ز جهان، جهان نماند

Consider not the world that exists without, for the true world is within the eye; when you have shut your eyes on the world, the world will not remain.

77
دل تو مثال بام است و حواس ناودان‌ها
تو ز بام آب می‌خور، که چو ناودان نماند

Your heart is like a roof, and your senses are waterspouts; drink water from the roof, for the waterspout remains not for ever.

88
تو ز لوح دل فروخوان، به تمامی این غزل را
منگر تو در زبانم، که لب و زبان نماند

Recite entirely this ode from the tablet of the heart; regard not the tongue, for lips and tongue do not remain.

99
تن آدمی کمان و نفس و سخن چو تیرش
چو برفت تیر و ترکش، عمل کمان نماند

Man’s body is a bow, breath and speech are as its arrows; once the arrows and quiver have gone, no more work remains for the bow.

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

همه را بیازمودم ز تو خوشترم نیامد

چو فرو شدم به دریا چو تو گوهرم نیامد

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 770

اگلی نظم

صنما سپاه عشقت به حصار دل درآمد

بگذر بدین حوالی که جهان به هم برآمد

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 772

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00