رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1867غزل شمارهٔ 1867شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)قافیہ: ندایجانصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںای جانک من چونی یک بوسه به چند ای جانیک تنگ شکر خواهم زان شکرقند ای جان2نقل کریںای جانک خندانم من خوی تو می دانمتو خوی شکر داری بالله که بخند ای جان3نقل کریںمن مرد خریدارم من میل شکر دارمای خواجه عطارم دکان بمبند ای جان4نقل کریںبر نام و نشان او رفتم به دکان اوگفتم که سلام علیک ای سرو بلند ای جان5نقل کریںهر چند که عیاری پرحیله و طراریاین محنت و بیماری بر من مپسند ای جان6نقل کریںاز بهر دل ما را در رقص درآ یاراوز ناز چنین می کن آن زلف کمند ای جان7نقل کریںای پیش رو خوبان ای شاخ گل خندانبنمای که دلبندان چون بوسه دهند ای جان8نقل کریںمن بنده بر این مفرش می سوزم من خوش خوشمی رقصم در آتش مانند سپند ای جان◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمای کار من از تو زر ای سیمبر مستانهم سیم به یادم ده هم سیم و زرم بستانرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1866اگلی نظمدروازه هستی را جز ذوق مدان ای جاناین نکته شیرین را در جان بنشان ای جانرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1868آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمای کار من از تو زر ای سیمبر مستانهم سیم به یادم ده هم سیم و زرم بستانرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1866
اگلی نظمدروازه هستی را جز ذوق مدان ای جاناین نکته شیرین را در جان بنشان ای جانرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1868
