صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. رومی
  2. »دیوان شمس
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 916

غزل شمارهٔ 916

شاعر: رومی

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

قافیہ: وید

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 1

صنف: غزل

Toggle stanza 1
11
درخت و برگ برآید ز خاک این گوید
که «خواجه هر چه بکاری تو را همان روید»
22
تو را اگر نفسی ماند جز که عشق مکار
که چیست قیمت مردم؟ هر آنچ می‌جوید
33
بشو دو دست ز خویش و بیا به خوان بنشین
که آب بهر وی آمد که دست و رو شوید
44
زهی سلیم که معشوق او به خانه اوست
به سوی خانه نیاید؛ گزاف می‌پوید
55
به سوی مریم آید دوانه گر عیسی‌ست
وگر خر است بهل تا کمیز خر بوید
66
کسی که همره ساقی‌ست چون بود هشیار؟
چرا نباشد لمتر؟ چرا نیفزوید؟
77
کسی که کان عسل شد ترش چرا باشد؟
کسی که مرده ندارد بگو چرا موید؟
88
تو را بگویم پنهان که گل چرا خندد
که گلرخیش به کف گیرد و بینبوید
99
بگو غزل که به صد قرن خلق این خوانند
نسیج را که خدا بافت آن نفرسوید
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

بیا که ساقی عشق شراب‌باره رسید

خبر ببر بر بیچارگان که چاره رسید

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 915

اگلی نظم

به یارکان صفا جز می صفا مدهید

چو می‌دهید بدیشان جدا جدا مدهید

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 917

◆

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

که با تو حرف شهیدان عشق می‌گوید

که خون شبنم از آفتاب می‌جوید

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 4033

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00