رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1762غزل شمارهٔ 1762شاعر: رومیوزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیہ: انگردیمصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںآمدستیم تا چنان گردیمکه چو خورشید جمله جان گردیم2نقل کریںمونس و یار غمگنان باشیمگل و گلزار خاکیان گردیم3نقل کریںچند کس را نییم خاص چو زربر همه همچو بحر و کان گردیم4نقل کریںجان نماییم جسم عالم راقره العین دیدگان گردیم5نقل کریںچون زمین نیستیم یغماگاهایمن و خوش چو آسمان گردیم6نقل کریںهر کی ترسان بود چو ترسایانهمچو ایمان بر او امان گردیم7نقل کریںهین خمش کن از آن هم افزونیمکه بر الفاظ و بر زبان گردیم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمما همه از الست همدستیمعاقبت شکر بازپیوستیمرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1761اگلی نظمما که باده ز دست یار خوریمکی چو اشتر گیاه و خار خوریمرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1763آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
