غزل شمارهٔ 1727

شاعر: رومی

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

قافیہ: ارروم

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 2

صنف: غزل

صداکار: عندلیب

به غم فرونروم باز سوی یار روم

در آن بهشت و گلستان و سبزه زار روم

ز برگ ریز خزان فراق سیر شدم

به گلشن ابد و سرو پایدار روم

من از شمار بشر نیستم وداع وداع

به نقل و مجلس و سغراق بی‌شمار روم

نمی‌شکیبد ماهی ز آب من چه کنم

چو آب سجده کنان سوی جویبار روم

به عاقبت غم عشقم کشان کشان ببرد

همان به‌ست که اکنون به اختیار روم

ز داد عشق بود کار و بار سلطانان

به عشق درنروم در کدام کار روم

شنیده‌ام که امیر بتان به صید شده‌ست

اگر چه لاغرم سوی مرغزار روم

چو شیر عشق فرستد سگان خود به شکار

به عشق دل به دهان سگ شکار روم

چو بر براق سعادت کنون سوار شدم

به سوی سنجق سلطان کامیار روم

1010

جهان عشق به زیر لوای سلطانی است

چو از رعیت عشقم بدان دیار روم

1111

منم که در نظرم خوار گشت جان و جهان

بدان جهان و بدان جان بی‌غبار روم

1212

غبار تن نبود ماه جان بود آن جا

سزد سزد که بر آن چرخ برق وار روم

1313

اگر کلیم حلیمم بدان درخت شوم

وگر خلیل جلیلم در آن شرار روم

1414

خموش کی هلدم تشنگی این یاران

مگر که از بر یاران به یار غار روم

1515

جوار مفخر آفاق شمس تبریزی

بهشت عدن بود هم در آن جوار روم

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

کجاست جذبه عشقی که بر کنار روم

به گوشه ای بنشینم به فکر یار روم

صائبدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 5757

من آن نیم که به گلشن به اختیار روم

مگر زبیخبریها به بوی یار روم

صائبدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 5758

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور