رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 2095غزل شمارهٔ 2095شاعر: رومیوزن: مستفعلتن مستفعلتنقافیہ: لهکنصنف: غزلصداکاران: عندلیب، شهرام فروغیآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںبا من صنما دل یک دله کنگر سر ننهم آنگه گله کن2نقل کریںمجنون شدهام از بهر خدازان زلف خوشت یک سلسله کن3نقل کریںسی پاره به کف در چله شدیسی پاره منم ترک چله کن4نقل کریںمجهول مرو با غول مروزنهار سفر با قافله کن5نقل کریںای مطرب دل زان نغمه خوشاین مغز مرا پرمشغله کن6نقل کریںای زهره و مه زان شعله رودو چشم مرا دو مشعله کن7نقل کریںای موسی جان شبان شدهایبر طور برو ترک گله کن8نقل کریںنعلین ز دو پا بیرون کن و رودر دشت طوی پا آبله کن9نقل کریںتکیه گه تو حق شد نه عصاانداز عصا و آن را یله کن10نقل کریںفرعون هوا چون شد حیواندر گردن او رو زنگله کن◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمیک قوصره پر دارم ز سخنجان میشنود تو گوش مکنرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 2094اگلی نظمگر تنگ بدی این سینه منروشن نشدی آیینه منرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 2096آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبشهرام فروغیآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور