صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. رومی
  2. »دیوان شمس
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 117

غزل شمارهٔ 117

شاعر: رومی

وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

قافیہ: ینرا

صنف: غزل

صداکاران: عندلیب، نازنین بازیان
Toggle stanza 1
11
از دور بدیده شمس دین را
فخر تبریز و رشک چین را
22
آن چشم و چراغ آسمان را
آن زنده کننده زمین را
33
ای گشته چنان و آن چنانتر
هر جان که بدیده او چنین را
44
گفتا که که را کشم به زاری
گفتمش که بنده کمین را
55
این گفتن بود و ناگهانی
از غیب گشاد او کمین را
66
آتش درزد به هست بنده
وز بیخ بکند کبر و کین را
77
بی دل سیهی لاله زان می
سرمست بکرد یاسمین را
88
در دامن اوست عین مقصود
بر ما بفشاند آستین را
99
شاهی که چو رخ نمود مه را
بر اسب فلک نهاد زین را
1010
بنشین کژ و راست گو که نبود
همتا شه روح راستین را
1111
والله که از او خبر نباشد
جبریل مقدس امین را
1212
حالی چه زند به قال آورد
او چرخ بلند هفتمین را
1313
چون چشم دگر در او گشادیم
یک جو نخریم ما یقین را
1414
آوه که بکرد بازگونه
آن دولت وصل پوستین را
1515
ای مطرب عشق شمس دینم
جان تو که بازگو همین را
1616
چون می‌نرسم به دستبوسش
بر خاک همی‌زنم جبین را
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

ای سخت گرفته جادوی را

شیری بنموده آهوی را

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 116

اگلی نظم

بنمود وفا از این جا

هرگز نرویم ما از این جا

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 118

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00