صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. رومی
  2. »مثنوی معنوی
  3. »دفتر پنجم
  4. »بخش 101 - جواب دادن روبه خر را و تحریض کردن او خر را بر کسب

بخش 101 - جواب دادن روبه خر را و تحریض کردن او خر را بر کسب

How the fox answered the ass and urged him to seek a livelihood.

شاعر: رومی

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

صنف: مثنوی

انگریزی ترجمہ: نکلسن
Toggle stanza 1
1

گفت روبه این حکایت را بهل

دستها بر کسب زن جهد المقل

The fox said, “Leave these stories and apply all your poor efforts to earning a livelihood.

2

دست دادستت خدا کاری بکن

مکسبی کن یاریِ یاری بکن

God has given you hands: do some work, earn something, help a friend.

3

هر کسی در مکسبی پا می‌نهد

یاری یاران دیگر می‌کند

Every one takes steps to earn something and (thereby) helps other friends (to earn),

4

زانک جمله کسب ناید از یکی

هم دروگر هم سقا هم حایکی

Because all the earning is not done by one (craftsman): (there is) a carpenter and also a water-carrier and a weaver.

5

هین به انبازیست عالم بر قرار

هر کسی کاری گزیند ز افتقار

By means of this partnership (the order of) the world is maintained: every one, (being impelled) by want, chooses some work.

6

طبل‌خواری در میانه شرط نیست

راه سنت کار و مکسب کردنیست

’Tis not right to be a lick-platter (idle parasite) in the midst (of them): the way of the Sunna is to work and earn.”

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

آن یکی زاهد شنود از مصطفی

که یقین آید به جان رزق از خدا

رومی»مثنوی معنوی»دفتر پنجم»بخش 100 - در تقریر معنی توکل حکایت آن زاهد کی توکل را امتحان می‌کرد از میان اسباب و شهر برون آمد و از قوارع و ره‌گذر خلق دور شد و ببن کوهی مهجوری مفقودی در غایت گرسنگی سر بر سر سنگی نهاد و خفت و با خود گفت توکل کردم بر سبب‌سازی و رزاقی تو و از اسباب منقطع شدم تا ببینم سببیت توکل را

اگلی نظم

گفت من به از توکل بر ربی

می‌ندانم در دو عالم مکسبی

رومی»مثنوی معنوی»دفتر پنجم»بخش 102 - جواب گفتن خر روباه را کی توکل بهترین کسبهاست کی هر کسبی محتاجست به توکل کی ای خدا این کار مرا راست آر و دعا متضمن توکلست و توکل کسبی است کی به هیچ کسبی دیگر محتاج نیست الی آخره

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور