رودکی»ابیات پراکنده»شمارهٔ 122شمارهٔ 122شاعر: رودکیوزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیہ: بهموردماندگرموردرویدازنسرینصنف: غزل/قصیده/قطعهآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںبه سرو ماند، گر سرو لاله دار بودبه مورد ماند، گر مورد روید از نسرین◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمهر آن که خاتم مدح تو کرد در انگشتسر از دریچهٔ رنگین برون کند زرینرودکی»ابیات پراکنده»شمارهٔ 121اگلی نظمگیتیت چنین آید، گردنده بدین سان همهم باد برین آید و هم باد فرودینرودکی»ابیات پراکنده»شمارهٔ 123ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمهر آن که خاتم مدح تو کرد در انگشتسر از دریچهٔ رنگین برون کند زرینرودکی»ابیات پراکنده»شمارهٔ 121
اگلی نظمگیتیت چنین آید، گردنده بدین سان همهم باد برین آید و هم باد فرودینرودکی»ابیات پراکنده»شمارهٔ 123
