رودکی»ابیات پراکنده»شمارهٔ 26شمارهٔ 26شاعر: رودکیوزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیہ: تخلقراہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: غزل/قصیده/قطعهآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںهیچ راحت مینبینم در سرود و رود توجز که از فریاد و زخمهات خلق را کاتوره خاست◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمهمه نیوشهٔ خواجه به نیکویی و به صلحستهمه نیوشهٔ نادان به جنگ و فتنه و غوغاسترودکی»ابیات پراکنده»شمارهٔ 25اگلی نظمشب قدر وصلت ز فرخندگیفرح بخشتر از فرسنافه استرودکی»ابیات پراکنده»شمارهٔ 27زمینہم وزن و قافیہ نظمیںنیست در دورانِ من میخانه حاجت خلق رابس بود پیمانهٔ من تا قیامت خلق راصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 99ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمهمه نیوشهٔ خواجه به نیکویی و به صلحستهمه نیوشهٔ نادان به جنگ و فتنه و غوغاسترودکی»ابیات پراکنده»شمارهٔ 25
نیست در دورانِ من میخانه حاجت خلق رابس بود پیمانهٔ من تا قیامت خلق راصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 99
