صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. امیرخسرو دهلوی
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 1306

غزل شمارهٔ 1306

شاعر: امیرخسرو دهلوی

وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

قافیہ: ویم

صنف: غزل

Toggle stanza 1
1

ای گریه، ترا چه شکر گویم؟

کز تست هزار آبرویم

2

آید همه، بوی آتش دل

هر بار که از جگر ببویم

3

بیگانه و آشنا به یک بار

دانند که من غلام اویم

4

ای دیده، به جای اشک خون ریز

یا دست ز دیدنت بشویم!

5

گفتی که «اسیر کیست خسرو؟»

از غمزه بپرس، من چه گویم؟

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

من عاشق آن رخ چو ماهم

گو زار مکش که بی گناهم

امیرخسرو دهلوی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 1305

اگلی نظم

زان غمزه خونخوار جان افگار خوش می آیدم

ناخوش بود زخم نهان، زان یار خوش می آیدم

امیرخسرو دهلوی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 1307

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور