حافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 274غزل شمارهٔ 274شاعر: حافظوزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیہ: امیباشصنف: غزلصداکاران: فاطمه زندی و دیگرآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںبه دورِ لاله، قدح گیر و بیریا میباشبه بویِ گُل، نفسی همدمِ صبا میباش2نقل کریںنگویمت که همه ساله مِی پرستی کنسه ماه مِی خور و نُه ماه پارسا میباش3نقل کریںچو پیرِ سالِک عشقت به مِی حواله کندبنوش و منتظرِ رحمتِ خدا میباش4نقل کریںگَرَت هواست که چُون جَم به سِرِّ غیب رسیبیا و همدمِ جامِ جهاننما میباش5نقل کریںچو غنچه گر چه فروبستگیست کارِ جهانتو همچو بادِ بهاری گرهگشا میباش6نقل کریںوفا مجوی ز کس ور سخن نمیشنویبه هرزه طالبِ سیمرغ و کیمیا میباش7نقل کریںمریدِ طاعتِ بیگانگان مشو حافظولی معاشرِ رندانِ پارسا میباش◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظماگر رفیقِ شفیقی، درست پیمان باشحریفِ خانه و گرمابه و گلستان باشحافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 273اگلی نظمصوفی گُلی بچین و مُرَقَّع به خار بخشوین زهدِ خشک را به مِی خوشگوار بخشحافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 275آڈیوصداکار منتخب کریںفاطمه زندیمحمدرضا مومن نژادمحسن لیلهکوهیشاپرک شیرازیسهیل قاسمیافسر آریافاطمه نیکو ایجادیفریدون فرحاندوزنازنین بازیانپری ساتکنی عندلیباحسان حلاجآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
اگلی نظمصوفی گُلی بچین و مُرَقَّع به خار بخشوین زهدِ خشک را به مِی خوشگوار بخشحافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 275
