حافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 270غزل شمارهٔ 270شاعر: حافظوزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیہ: یدهامکهمپرسصنف: غزلصداکاران: فاطمه زندی و دیگرآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںدردِ عشقی کشیدهام که مَپُرسزهرِ هجری چشیدهام که مَپُرس22نقل کریںگشتهام در جهان و آخرِ کاردلبری برگزیدهام که مپرس33نقل کریںآن چنان در هوایِ خاکِ دَرَشمیرود آبِ دیدهام که مپرس44نقل کریںمن به گوشِ خود از دهانش دوشسخنانی شنیدهام که مپرس55نقل کریںسویِ من لب چه میگَزی که مگویلبِ لعلی گَزیدهام که مپرس66نقل کریںبی تو در کلبهٔ گداییِ خویشرنجهایی کشیدهام که مپرس77نقل کریںهمچو حافظ غریب در رَهِ عشقبه مَقامی رسیدهام که مپرس◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمدلا، رَفیقِ سفر بختِ نیکخواهت بسنسیمِ روضهٔ شیراز، پیکِ راهت بسحافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 269اگلی نظمدارم از زلفِ سیاهش گِلِه چندان که مَپُرسکه چُنان ز او شدهام بی سر و سامان که مَپُرسحافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 271◆آڈیوصداکار منتخب کریںفاطمه زندیمحسن لیلهکوهیفریبا علومی یزدیشاپرک شیرازیسهیل قاسمیفاطمه نیکو ایجادیفریدون فرحاندوزنازنین بازیانپری ساتکنی عندلیباحسان حلاجلیلا شب خیزآڈیو چلائیں0:000:00◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
اگلی نظمدارم از زلفِ سیاهش گِلِه چندان که مَپُرسکه چُنان ز او شدهام بی سر و سامان که مَپُرسحافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 271
