حافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 270غزل شمارهٔ 270شاعر: حافظوزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیہ: یدهامکهمپرسصنف: غزلصداکاران: فاطمه زندی و دیگرآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںدردِ عشقی کشیدهام که مَپُرسزهرِ هجری چشیدهام که مَپُرس2نقل کریںگشتهام در جهان و آخرِ کاردلبری برگزیدهام که مپرس3نقل کریںآن چنان در هوایِ خاکِ دَرَشمیرود آبِ دیدهام که مپرس4نقل کریںمن به گوشِ خود از دهانش دوشسخنانی شنیدهام که مپرس5نقل کریںسویِ من لب چه میگَزی که مگویلبِ لعلی گَزیدهام که مپرس6نقل کریںبی تو در کلبهٔ گداییِ خویشرنجهایی کشیدهام که مپرس7نقل کریںهمچو حافظ غریب در رَهِ عشقبه مَقامی رسیدهام که مپرس◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمدلا، رَفیقِ سفر بختِ نیکخواهت بسنسیمِ روضهٔ شیراز، پیکِ راهت بسحافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 269اگلی نظمدارم از زلفِ سیاهش گِلِه چندان که مَپُرسکه چُنان ز او شدهام بی سر و سامان که مَپُرسحافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 271آڈیوصداکار منتخب کریںفاطمه زندیمحسن لیلهکوهیفریبا علومی یزدیشاپرک شیرازیسهیل قاسمیفاطمه نیکو ایجادیفریدون فرحاندوزنازنین بازیانپری ساتکنی عندلیباحسان حلاجلیلا شب خیزآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
اگلی نظمدارم از زلفِ سیاهش گِلِه چندان که مَپُرسکه چُنان ز او شدهام بی سر و سامان که مَپُرسحافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 271
