حافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 447غزل شمارهٔ 447شاعر: حافظوزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیہ: ینهداریصنف: غزلصداکاران: فاطمه زندی و دیگرآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںبیا با ما مَوَرز این کینهداریکه حق صحبت دیرینه داری2نقل کریںنصیحت گوش کن کاین در بسی بهاز آن گوهر که در گنجینه داری3نقل کریںولیکن کی نمایی رخ به رندان؟تو کز خورشید و مه آیینه داری4نقل کریںبدِ رندان مگو ای شیخ و هُش دارکه با حکم خدایی کینه داری5نقل کریںنمیترسی ز آه آتشینم؟تو دانی خرقهٔ پشمینه داری؟6نقل کریںبه فریاد خمار مفلسان رسخدا را گر میِ دوشینه داری7نقل کریںندیدم خوشتر از شعر تو حافظبه قرآنی که اندر سینه داری◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمصبا تو نکهت آن زلف مشک بو داریبه یادگار بمانی که بوی او داریحافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 446اگلی نظمای که در کوی خرابات مقامی داریجم وقت خودی ار دست به جامی داریحافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 448آڈیوصداکار منتخب کریںفاطمه زندیعندلیبمریم فقیهی کیامحمدرضا مومن نژادمحسن لیلهکوهیشاپرک شیرازیسهیل قاسمیافسر آریافریدون فرحاندوزنازنین بازیانمحمدرضاکاکائیآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
