صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. حافظ
  2. »غزلیات
  3. »غزل شمارهٔ 36

غزل شمارهٔ 36

شاعر: حافظ

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

قافیہ: یمافتادست

صنف: غزل

انگریزی ترجمہ: کلارک
Toggle stanza 1
11
تا سرِ زلفِ تو در دستِ نسیم افتادست
دلِ سودازده از غُصه دو نیم افتادست

Since thy tress-tip, into the power of the breeze, fell, My distraught heart, into two pieces on account of grief, fell.

22
چَشمِ جادویِ تو خود عینِ سَوادِ سِحْر است
لیکن این هست که این نُسخه سَقیم اُفتادست

In the midst of the dark morning, is thy eye of sorcery: This is the degree, whereto this prescription, ineffective fell.

33
در خَمِ زلف تو آن خالِ سیه دانی چیست؟
نقطهٔ دوده که در حلقه جیم افتادست

That mole in the curve of thy tress knowest thou what it is? A dot of ink, that, in the curve of Jim fell.

44
زلفِ مشکینِ تو در گلشنِ فردوسِ عِذار
چیست؟ طاووس که در باغِ نعیم افتادست

In the rose-bed of the garden of thy cheek, thy musky tress, What is it? A peacock, that, in the garden of delights, fell.

55
دلِ من در هوسِ رویِ تو ای مونس جان
خاکِ راهیست که در دستِ نسیم افتادست

O Friend of my soul! In desire of thy perfume, my heart, Behind the wind, as road-dust, fell.

66
همچو گَرد این تنِ خاکی نتوانَد برخاست
از سرِ کویِ تو زان رو که عظیم افتادست

Like the dust, this dusty body cannot rise From the head of thy street since it severely fell.

77
سایهٔ قَدِّ تو بر قالبم ای عیسی دم
عکسِ روحیست که بر عَظمِ رَمیم افتادست

O thou of Isa breath! the shade of thy cypress on my body, Is the reflection of a soul, that, on the rotten bone, fell.

88
آن که جز کعبه مُقامش نَبُد از یادِ لبت
بر درِ میکده دیدم که مُقیم افتادست

In memory of Thy lip, that one, whose place is none save the Ka’ba, I saw that, a dweller, at the Tavern-door, him befell.

99
حافظِ گمشده را با غمت ای یارِ عزیز
اتحادیست که در عهدِ قدیم افتادست

O dear soul! With grief for thee, to Hafez heart-lost Is a great friendship that, in the ancient covenant, fell.

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

برو به کارِ خود ای واعظ این چه فریادست؟

مرا فِتاد دل از ره، تو را چه اُفتادست؟

حافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 35

اگلی نظم

بیا که قصرِ اَمَل سخت سست‌بنیادست

بیار باده که بنیادِ عمر بر بادست

حافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 37

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00