حافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 357غزل شمارهٔ 357شاعر: حافظوزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیہ: امیبینمصنف: غزلصداکاران: فاطمه زندی و دیگرآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںدر خراباتِ مُغان نورِ خدا میبینماین عجب بین که چه نوری ز کجا میبینم2نقل کریںجلوه بر من مفروش ای مَلِکُالْحاج که توخانه میبینی و من خانه خدا میبینم3نقل کریںخواهم از زلفِ بُتان نافهگشایی کردنفکرِ دور است همانا که خطا میبینم4نقل کریںسوزِ دل، اشکِ روان، آهِ سحر، نالهٔ شباین همه از نظرِ لطفِ شما میبینم5نقل کریںهر دَم از رویِ تو نقشی زَنَدَم راهِ خیالبا که گویم که در این پرده چهها میبینم6نقل کریںکس ندیدهست ز مُشکِ خُتَن و نافهٔ چینآنچه من هر سَحَر از بادِ صبا میبینم7نقل کریںدوستان عیبِ نظربازیِ حافظ مکنیدکه من او را ز مُحِبّانِ شما میبینم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمگَرَم از دست برخیزد که با دلدار بنشینمز جامِ وصل مِی نوشم، ز باغِ عیش گل چینمحافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 356اگلی نظمغمِ زمانه که هیچش کَران نمیبینمدَواش جز مِیِ چون ارغوان نمیبینمحافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 358آڈیوصداکار منتخب کریںفاطمه زندیعندلیبمریم فقیهی کیامحسن لیلهکوهیسهیل قاسمیافسر آریافریدون فرحاندوزم. کریمینازنین بازیانعلی شاددلهانا سلطانیآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمگَرَم از دست برخیزد که با دلدار بنشینمز جامِ وصل مِی نوشم، ز باغِ عیش گل چینمحافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 356
