حافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 291غزل شمارهٔ 291شاعر: حافظوزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیہ: ختخویشہم وزن و قافیہ نظمیں: 2صنف: غزلصداکاران: فاطمه زندی و دیگرآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںما آزمودهایم در این شهر بختِ خویشبیرون کشید باید از این وَرطه رَختِ خویش2نقل کریںاز بس که دست میگَزَم و آه میکشمآتش زدم چو گُل به تنِ لَخت لَختِ خویش3نقل کریںدوشم ز بلبلی چه خوش آمد که میسرودگل گوش پهن کرده ز شاخِ درختِ خویش4نقل کریںکای دل تو شاد باش که آن یارِ تندخوبسیار تند روی نشیند ز بختِ خویش5نقل کریںخواهی که سخت و سست جهان بر تو بگذردبگذر ز عهدِ سست و سخنهایِ سختِ خویش6نقل کریںوقت است کز فراقِ تو وز سوزِ اندرونآتش درافکنم به همه رَخت و پَختِ خویش7نقل کریںای حافظ ار مراد مُیَسَّر شدی مدامجمشید نیز دور نماندی ز تخت خویش◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمدلم رمیده شد و غافلم منِ درویشکه آن شِکاریِ سرگشته را چه آمد پیشحافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 290اگلی نظمقسم به حشمت و جاه و جلالِ شاه شجاعکه نیست با کَسَم از بهرِ مال و جاه نزاعحافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 292زمینہم وزن و قافیہ نظمیںتا کی کشم به صومعه حرمان ز بخت خویشخرم کسی که برد به میخانه رخت خویشجامی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 497تا بردهام به مدرسهٔ عشق رخت خویشدارم وظیفه از جگر لختلخت خویشعرفی»غزلیات»غزل شمارهٔ 394آڈیوصداکار منتخب کریںفاطمه زندیعندلیبمحمدرضا مومن نژادمحسن لیلهکوهیسهیل قاسمیافسر آریازهرا شیبانیسارنگ صیرفیانفریدون فرحاندوزنازنین بازیاناحسان حلاجآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
اگلی نظمقسم به حشمت و جاه و جلالِ شاه شجاعکه نیست با کَسَم از بهرِ مال و جاه نزاعحافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 292
تا کی کشم به صومعه حرمان ز بخت خویشخرم کسی که برد به میخانه رخت خویشجامی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 497
