حافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 482غزل شمارهٔ 482شاعر: حافظوزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیہ: ارینمیکنیصنف: غزلصداکاران: فاطمه زندی و دیگرآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںای دل به کوی عشق گذاری نمیکنیاسباب جمع داری و کاری نمیکنی22نقل کریںچوگان حکم در کف و گویی نمیزنیباز ظفر به دست و شکاری نمیکنی33نقل کریںاین خون که موج میزند اندر جگر تو رادر کار رنگ و بوی نگاری نمیکنی44نقل کریںمشکین از آن نشد دمِ خُلقت که چون صبابر خاک کوی دوست گذاری نمیکنی55نقل کریںترسم کز این چمن نبری آستین گلکز گلشنش تحملِ خاری نمیکنی66نقل کریںدر آستین جان تو صد نافه مدرج استوان را فدای طرهٔ یاری نمیکنی77نقل کریںساغر لطیف و دلکش و می افکنی به خاکواندیشه از بلای خماری نمیکنی88نقل کریںحافظ برو که بندگی پادشاه وقتگر جمله میکنند تو باری نمیکنی◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمبشنو این نکته که خود را ز غم آزاده کنیخون خوری گر طلب روزی ننهاده کنیحافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 481اگلی نظمسحرگه ره روی در سرزمینیهمی گفت این معما با قرینیحافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 483◆آڈیوصداکار منتخب کریںفاطمه زندیعندلیبمریم فقیهی کیامحمدرضا مومن نژادمحسن لیلهکوهیشاپرک شیرازیسهیل قاسمیافسر آریاسارنگ صیرفیانفریدون فرحاندوزنازنین بازیانآڈیو چلائیں0:000:00◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمبشنو این نکته که خود را ز غم آزاده کنیخون خوری گر طلب روزی ننهاده کنیحافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 481
