حافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 489غزل شمارهٔ 489شاعر: حافظوزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)قافیہ: هیصنف: غزلصداکاران: فاطمه زندی و دیگرآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںای در رخ تو پیدا انوار پادشاهیدر فکرت تو پنهان صد حکمت الهی2نقل کریںکلک تو بارک الله بر ملک و دین گشادهصد چشمه آب حیوان از قطرهٔ سیاهی3نقل کریںبر اهرمن نتابد انوار اسم اعظمملک آن توست و خاتم فرمای هر چه خواهی4نقل کریںدر حکمت سلیمان هر کس که شک نمایدبر عقل و دانش او خندند مرغ و ماهی5نقل کریںباز ار چه گاه گاهی بر سر نهد کلاهیمرغان قاف دانند آیین پادشاهی6نقل کریںتیغی که آسمانش از فیض خود دهد آبتنها جهان بگیرد بی منّت سپاهی7نقل کریںکلک تو خوش نویسد در شأن یار و اغیارتعویذ جانفزایی افسون عمرکاهی8نقل کریںای عنصر تو مخلوق از کیمیای عزّتو ای دولت تو ایمن از وَصمت تباهی9نقل کریںساقی بیار آبی از چشمهٔ خراباتتا خرقهها بشوییم از عُجب خانقاهی10نقل کریںعمریست پادشاها کز می تهیست جامماینک زِ بنده دعوی، وَز محتسب گواهی11نقل کریںگَر پرتوی زِ تیغت، بر کان و معدن افتدیاقوت سرخرو را بخشند رنگ کاهی12نقل کریںدانم دلت ببخشد بر عجز شبنشینانگر حال بنده پرسی از باد صبحگاهی13نقل کریںجایی که برق عصیان بر آدم صفی زدما را چگونه زیبد دعویِ بیگناهی؟14نقل کریںحافظ چو پادشاهت گهگاه میبرد نامرنجش ز بخت منما بازآ به عذرخواهی◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمسَحرم هاتف میخانه به دولتخواهیگفت باز آی که دیرینهٔ این درگاهیحافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 488اگلی نظمدَر هَمِه دِیْرِ مُغان نیست چو مَن، شِیْداییخِرْقِه، جایی گِرُوِ بادِه و دَفْتَر، جاییحافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 490آڈیوصداکار منتخب کریںفاطمه زندیعندلیبمریم فقیهی کیامحمدرضا مومن نژادمحسن لیلهکوهیسهیل قاسمیافسر آریافریدون فرحاندوزمحمدرضاکاکائیآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
اگلی نظمدَر هَمِه دِیْرِ مُغان نیست چو مَن، شِیْداییخِرْقِه، جایی گِرُوِ بادِه و دَفْتَر، جاییحافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 490
