حافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 261غزل شمارهٔ 261شاعر: حافظوزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیہ: ایدبازصنف: غزلصداکاران: فاطمه زندی و دیگرآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںدرآ که در دلِ خسته، توان درآید بازبیا که در تنِ مُرده، رَوان درآید باز2نقل کریںبیا که فُرقَتِ تو، چشمِ من چنان در بستکه فتحِ بابِ وصالت مگر گشاید باز3نقل کریںغمی که چون سپهِ زنگ، مُلکِ دل بگرفتز خیلِ شادیِ رومِ رُخَت زُدایَد باز4نقل کریںبه پیشِ آینهٔ دل هر آن چه میدارمبه جز خیالِ جمالت، نمینماید باز5نقل کریںبدان مَثَل که شب آبستن است روز از توستاره میشِمُرَم تا که شب چه زاید باز6نقل کریںبیا که بلبلِ مطبوعِ خاطرِ حافظبه بویِ گُلبُنِ وصلِ تو میسُراید باز◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمای سروِ نازِ حُسن که خوش میروی به نازعُشّاق را به نازِ تو هر لحظه صد نیازحافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 260اگلی نظمحالِ خونین دلان که گوید باز؟وز فلک خونِ خُم که جوید باز؟حافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 262آڈیوصداکار منتخب کریںفاطمه زندیمحمدرضا مومن نژادمحسن لیلهکوهیمحمدرضا ضیاءسهیل قاسمیافسر آریاتقواسفیفریدون فرحاندوزنازنین بازیانپری ساتکنی عندلیباحسان حلاجآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمای سروِ نازِ حُسن که خوش میروی به نازعُشّاق را به نازِ تو هر لحظه صد نیازحافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 260
