بخش 8 - گفتار اندر فراهم آوردن کتاب

شاعر: فردوسی

وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

صنف: مثنوی

سخن هر چه گویم همه گفته‌اند

بَرِ باغِ دانش همه رُفته‌اند

اگر بر درختِ برومند جای

نیابم که از بَر شدن نیست رای

کسی کو شَوَد زیرِ نخلِ بلند

همان سایه ز او بازدارَد گَزَند

توانم مگر پایه‌ای ساختن

بَرِ شاخِ آن سروِ سایه فکن

کز این ناموَر نامهٔ شهریار

به گیتی بمانم یکی یادگار

تو این را دروغ و فَسانه مَدان

به رنگِ فُسون و بهانه مَدان

از او هر چه اندر خورَد با خِرَد

دگر بَر رَهِ رمز و معنی بَرَد

یکی نامه بود از گَهِ باستان

فراوان بِدو اندرون داستان

پراگَنده دَر دستِ هَر موبَدی

از او بَهره‌ای نزدِ هَر بِخرَدی

1010

یکی پهلوان بود دهقان‌نژاد

دلیر و بزرگ و خردمند و راد

1111

پژوهندهٔ روزگارِ نَخُست

گذشته سخن‌ها همه باز جُست

1212

زِ هر کشوری موبَدی سال‌خَورد

بیاورد کاین نامه را یاد کرد

1313

بپرسیدشان از کیانِ جهان

وزان نامدارانِ فرخ مَهان

1414

که گیتی به آغاز چون داشتند

که ایدون به ما خوار بگذاشتند

1515

چگونه سَر آمد به نیک اختری

بر ایشان همه روزِ کُندآوری

1616

بگفتند پیشَش یکایک مَهان

سخن‌های شاهان و گشتِ جهان

1717

چو بشنید از ایشان سِپَهبَد سَخُن

یکی ناموَر نامه اَفکند بُن

1818

چنین یادگاری شد اندر جهان

بر او آفرین از کهان و مهان

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور