صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. بیدل دهلوی
  2. »غزلیات
  3. »غزل شمارهٔ 549

غزل شمارهٔ 549

شاعر: بیدل دهلوی

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

قافیہ: ابفناست

صنف: غزل

Toggle stanza 1
1

زندگی تمهید اسباب فناست

ما و من افسانهٔ خواب فناست

2

غافلان تا چند سودای غرور

جنس این دکان همه باب فناست

3

مست ومخمورخیال ازخود روید

ششجهت یک عالم آب فناست

4

اینکه امواج نفس نامیدهٔم

چون به‌ خود پیچیده‌ گرداب فناست

5

خاک دیر و کعبه‌ام منظور نیست

اشک ما را سجده محراب فناست

6

خواه هستی واشمر خواهی عدم

نغمه‌ها در رهن مضراب فناست

7

هر چه از دنیا و عقبا بشنوی

حرف نامفهوم القاب فناست

8

آنچه زین دریا نمی‌آید به دست

گوهر تحقیق ناباب فناست

9

دورگردون یک دو دم میدان‌کشید

عمر، شاگرد رسن‌تاب فناست

10

ما نفس سرمایگان پر بسملیم

پرفشانی عذر بیتاب فناست

11

تا ابد، از نیستی نتوان گذشت

خاک این وادی‌ گل از آب فناست

12

بیدل از طور جنون غافل مباش

خاک بر سر کردن آداب فناست

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

عجز بینش با تعلقهای امکان آشناست

اشک ما تا چشم نگشودن به مژگان آشناست

بیدل دهلوی»غزلیات»غزل شمارهٔ 548

اگلی نظم

خودگدازی نمِ‌کیفیت صهبای من است

خالی از خویش شدن صورت مینای من است

بیدل دهلوی»غزلیات»غزل شمارهٔ 550

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور