بیدل دهلوی»غزلیات»غزل شمارهٔ 226غزل شمارهٔ 226شاعر: بیدل دهلویوزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیہ: وریمماصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںبا کمال اتحاد از وصل مهجوریم ماهمچو ساغر می به لب داریم و مخموریم ما2نقل کریں پرتو خورشید جز در خاک نتوان یافتن یک زمین و آسمان از اصل خود دوریم ما3نقل کریں د رتجلی سوختیم و چشم بینش وا نشد سخت پابرجاست جهلِ ما، مگر طوریم ما4نقل کریں با وجود ناتوانی سر به گردون سودهایم چون مه سرخط عجزیم و مغروریم ما5نقل کریں تهمت حکم قضا را چاره نتوان یافتن اختیار از ماست چندانی که مجبوریم ما6نقل کریں مفت ساز بندگی گر غفلت و گر آگهی پیش نتوان برد جز کاریکه مأموریم ما7نقل کریںبحر در آغوش و موج ما همان محوِ کنار کارها با عشق بیپرواست معذوریم ما◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمصورت وهم به هستی متهم داریم ماچون حباب آیینه بر طاق عدم داریم مابیدل دهلوی»غزلیات»غزل شمارهٔ 225اگلی نظمطرح قیامتی ز جگر میکشیم مانقاش نالهایم و اثر میکشیم مابیدل دهلوی»غزلیات»غزل شمارهٔ 227آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمصورت وهم به هستی متهم داریم ماچون حباب آیینه بر طاق عدم داریم مابیدل دهلوی»غزلیات»غزل شمارهٔ 225
