صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. بیدل دهلوی
  2. »غزلیات
  3. »غزل شمارهٔ 2337

غزل شمارهٔ 2337

شاعر: بیدل دهلوی

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

قافیہ: لهایم

صنف: غزل

Toggle stanza 1
1

پایمالیم و فارغ ازگله‌ایم

سر به بالین شکر آبله‌ایم

2

منزل و مقصدی معین نیست

لیک در فکر زاد و راحله‌ایم

3

همه چون اشک می‌رویم به خاک

سرنگونی متاع قافله‌ایم

4

از سجود دوام وضع نیاز

فرض خوان نماز نافله‌ایم

5

یک نفس ساز و صد جنون آهنگ

کس چه داند که در چه سلسله‌ایم

6

پهلوی عجز ما مگردانید

چون زمین خوابگاه زلزله‌ایم

7

عبرت از بند بند ما پیداست

شکل مربوط جمله فاصله‌ایم

8

امتحان گلفروش راز مباد

غنچه‌سان یکدلیم و ده دله‌ایم

9

آخر از یکدگر گسیختن است

خوش معاشان بد معامله‌ایم

10

ناقبولی رواج معنی ماست

هرزه‌گویان دم زن صله‌ایم

11

شرم‌دار ازکمال ما بیدل

قطره ظرف و حباب حوصله‌ایم

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

یاران نه در چمن نه به‌باغی رسیده‌ایم

بوی‌گلی به سیر دماغی رسیده‌ایم

بیدل دهلوی»غزلیات»غزل شمارهٔ 2336

اگلی نظم

به ذوق سجدهٔ باز از عدم گلباز می‌آیم

چه شوق‌ست اینکه یک پیشانی و صد ناز می‌آیم

بیدل دهلوی»غزلیات»غزل شمارهٔ 2338

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور