بیدل دهلوی»غزلیات»غزل شمارهٔ 146غزل شمارهٔ 146شاعر: بیدل دهلویوزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیہ: انتوراہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںحسن شرم آیینه داند روی تابان تراچشمعصمت سرمهخواندگرد دامان تو را22نقل کریںبسکه بر خود میتپد از آرزوی ناوکتمیکند در سینه دل همکار پیکان تو را33نقل کریںدر تماشایت همین مژگان تحیر ساز نیستهر بن مو چشم قربانیست حیران تو را44نقل کریںگلشناز اوراقگل عمریستپیش عندلیبمیگشاید دفتر خون شهیدان تو را55نقل کریںدرگرفتاری بود آسایش عشاق و بسآشیان از حلقهٔ دام است مرغان تو را66نقل کریںسرمه از خاک شهیدانگر نینگیزد غبارکیست تا فهمد زبان بینوایان تو را77نقل کریںغیر جرم عشق در آزار ما آزردگانحیله بسیار است خوی ناپشیمان تو را88نقل کریںطیلسان را از غبار خود بهدوش افکندنستتا توان بستن به دل احرام دامان تو را99نقل کریںپیکر مجنون بهتشریف دگرمحتاج نیستکسوت خارا همان زیباست عریان تو را1010نقل کریںنشئهٔ عمر خضر جوش دوبالا میزندگر عصا گیرد بلندیهای مژگان تو را1111نقل کریںمیتواند دقتم فرق شکست از موجکردلیک نشناسم ز رنگ خویش پیمان تو را1212نقل کریںای دلگمکرده مطلب هرزه نالی تا بهکیجوش ابرامت اثرگم کرد افغان تو را1313نقل کریںتا شوی یک چشم رسوای تماشای بتانچون مژه صد چاک میبایدگریبان تو را1414نقل کریںبیدل از رنگین خیالیهای فکرت میسزدجدول رنگ بهار اوراق دیوان تو را◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمکیست بردارد ز اهل معرفت ناز تو راگنبد دستارکو بردارد آواز تو رابیدل دهلوی»غزلیات»غزل شمارهٔ 145اگلی نظمکردهام سرمشق حیرت سرو موزون توراناله میخوانم بلندیهای مضمون تو رابیدل دهلوی»غزلیات»غزل شمارهٔ 147◆زمینہم وزن و قافیہ نظمیںنیست سنگِ کم اگر در پلهٔ میزان تو راکعبه و بتخانه باشد در نظر یکسان تو راصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 25◆آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمکیست بردارد ز اهل معرفت ناز تو راگنبد دستارکو بردارد آواز تو رابیدل دهلوی»غزلیات»غزل شمارهٔ 145
اگلی نظمکردهام سرمشق حیرت سرو موزون توراناله میخوانم بلندیهای مضمون تو رابیدل دهلوی»غزلیات»غزل شمارهٔ 147
نیست سنگِ کم اگر در پلهٔ میزان تو راکعبه و بتخانه باشد در نظر یکسان تو راصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 25