گفتهٔ عباسه دربارهٔ روز رستخیز

شاعر: عطار

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

صنف: مثنوی

صداکار: آزاده

گفت عباسه که روز رستخیز

چون زهیبت خلق افتد در گریز

عاصیان و غافلان را از گناه

رویها گردد به یک ساعت سیاه

خلق بی‌سرمایه حیران مانده

هر یک از نوعی پریشان مانده

حق تعالی از زمین تا نه فلک

صد هزاران ساله طاعت از ملک

پاک بستاند همه از لطف پاک

وافکند اندر سر این مشت خاک

از ملایک بانگ خیزد کای اله

از چه بر ما می‌زنند این خلق راه

حق تعالی گوید ای روحانیان

چون شما را نیست زین سود و زیان

خاکیا ن را کار می‌گردد تمام

نان برای گرسنه باید مدام

دیگری گفتش مخنث گوهرم

هر زمانی مرغ شاخ دیگرم

1010

گاه رندم، گاه زاهد ،گاه مست

گاه هست و نیست و گاهی نیست و هست

1111

گاه نفسم در خرابات افکند

گاه جانم در مناجات افکند

1212

من میان هر دو حیران مانده

چون کنم در چاه و زندان مانده

1313

گفت باری این بود در هر کسی

زانک مردم یک صفت نبود بسی

1414

گر همه کس پاک بودی از نخست

انبیا را کی شدی بعثت درست

1515

چون بود در طاعتت دلبستگی

با صلاح آیی به صد آهستگی

1616

تا که نکند کره عمری سرکشی

تن فروندهد به آرام و خوشی

1717

ای تنورستان غفلت جای تو

کردهٔ مطلوب سر تا پای تو

1818

اشک چون شنگرف اسرار دلست

سیرخوردن چیست، زنگار دلست

1919

چون تو دایم نفس سگ را پروری

کم نه آید از مخنث گوهری

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور