داستان کبک

شاعر: عطار

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

صنف: مثنوی

صداکاران: آزاده، گروه چامه‌خوان

کبک بس خرم خرامان در رسید

سرکش و سرمست از کان در رسید

سرخ‌منقار وَشی‌پوش آمده

خون او از دیده در جوش آمده

گاه می‌برید بی‌تیغی کمر

گاه می‌گنجید پیش تیغ در

گفت: من پیوسته در کان گشته‌ام

بر سر گوهر فراوان گشته‌ام

بوده‌ام پیوسته با تیغ و کمر

تا توانم بود سرهنگِ گهر

عشق گوهر آتشی زد در دلم

بس بود این آتش خوش حاصلم

تفت این آتش چو سر بیرون کند

سنگ‌ریزه در درونم خون کند

آتشی دیدی که چون تأثیر کرد

سنگ را خون کرد و بی‌تأخیر کرد

در میان سنگ و آتش مانده‌ام

هم معطل، هم مشوش مانده‌ام

1010

سنگ‌ریزه می‌خورم در تفّ و تاب

دل پر آتش، می‌کنم بر سنگ خواب

1111

چشم بگشایید ای اصحاب من!

بنگرید آخر به خورد و خواب من

1212

آنک بر سنگی بخفت و سنگ خورد

با چنین کس از چه باید جنگ کرد؟

1313

دل در این سختی به صد اندوه خست

زآنک عشق گوهرم بر کوه بست

1414

هرک چیزی دوست گیرد جز گهر

ملکتِ آن چیز باشد برگذر

1515

ملک گوهر جاودان دارد نظام

جان او با کوه پیوسته مدام

1616

من عیار کوهم و مرد گهر

نیستم یک لحظه با تیغ و کمر

1717

چون بود در تیغ گوهر بر دوام

زآن گهر در تیغ می‌جویم مدام

1818

نه چو گوهر هیچ گوهر یافتم

نه ز گوهر گوهری‌تر یافتم

1919

چون رهِ سیمرغ راهِ مشکل است

پای من در سنگِ گوهر در گِل است

2020

من به سیمرغ قوی‌دل کی رسم؟

دست بر سر، پای در گِل کی رسم؟

2121

همچو آتش برنتابم سوزِ سنگ

یا بمیرم یا گهر آرم به چنگ

2222

گوهرم باید که گردد آشکار

مرد بی‌گوهر کجا آید به کار؟

2323

هدهدش گفت: ای چو گوهر جمله رنگ!

چند لنگی، چندم آری عذرِ لنگ؟

2424

پا و منقار تو پُر خون جگر

تو به سنگی بازمانده بی‌گهر

2525

اصل گوهر چیست؟ سنگی کرده رنگ

تو چنین آهن‌دل از سودای سنگ

2626

گر نماند رنگ او سنگی بوَد

هست بی سنگ آنک در رنگی بوَد

2727

هرک را بویی‌ست او رنگی نخواست

زآنک مرد گوهری سنگی نخواست

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور