حکایت صعوه

شاعر: عطار

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

صنف: مثنوی

صداکاران: آزاده، گروه چامه‌خوان

صعوه آمد، دل ضعیف و تن نزار

پای تا سر همچو آتش بی‌قرار

گفت: من حیران و فرتوت آمدم

بی‌دل و بی‌قوت و قوت آمدم

همچو موسی بازو و زوریم نیست

وز ضعیفی، قوَت موریم نیست

من نه پر دارم، نه پا، نه هیچ نیز

کی رسم در گَردِ سیمرغ عزیز؟

پیش او این مرغ عاجز کی رسد؟

صعوه در سیمرغ هرگز کی رسد؟

در جهان او را طلب‌کاران بسی‌ست

وصل او کی لایق چون من کسی‌ست؟

در وصال او چو نتوانم رسید

بر محالی راه نتوانم برید

گر نهم رویی به سوی درگهش

یا بمیرم یا بسوزم در رهش

چون نیَم من مرد او، این جایگاه

یوسف خود باز می‌جویم ز چاه

1010

یوسفی گم کرده‌ام در چاهسار

بازیابم آخرش در روزگار

1111

گر بیابم یوسف خود را ز چاه

بر پرم با او من از ماهی به ماه

1212

هدهدش گفت: ای ز شنگی و خوشی

کرده در افتادگی صد سرکشی!

1313

جمله سالوسی تو، من این کی خَرم؟

نیست این سالوسیِ تو درخورم

1414

پای در ره نه، مزن دم، لب بدوز

گر بسوزند این همه تو هم بسوز

1515

گر تو یعقوبی به معنی فی‌المثل

یوسفت ندهند کمتر کن حیل

1616

می‌فروزد آتشِ غیرت مدام

عشق یوسف هست بر عالم حرام

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور