عطار»منطقالطیر»حکایت طاووس»قصه رانده شدن آدم از بهشتقصه رانده شدن آدم از بهشتشاعر: عطاروزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)صنف: مثنویصداکاران: آزاده، گروه چامهخوانآڈیوآزادهخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوآزادهخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںکرد شاگردی سؤال از اوستاد«کز بهشت، آدم چرا بیرون فتاد؟»2نقل کریںگفت: بود آدم همی عالی گهرچون به فردوسی فرو آورد سر3نقل کریںهاتفی برداشت آوازی بلندکای بهشتت کرده از صد گونه بند4نقل کریںهرک در هر دو جهان بیرون ماسر فرو آرد به چیزی دون ما5نقل کریںما زوال آریم بر وی هرچه هستزآنک نتوان زد به غیر دوست دست6نقل کریںجای باشد پیش جانان صد هزارجای بیجانان کجا آید به کار؟7نقل کریںهرک جز جانان به چیزی زنده شدگر همه آدم بود افکنده شد8نقل کریںاهل جنت را چنین آمد خبرکاولین چیزی دهند آن جا جگر9نقل کریںاهل جنت چون نباشد اهل راززآن، جگر خوردن ز سر گیرند باز◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمبعد از آن طاووس آمد زرنگارنقش پرش صد چه؟ بلکه صد هزارعطار»منطقالطیر»حکایت طاووس»حکایت طاووسآڈیوصداکار منتخب کریںآزادهگروه چامهخوانآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمبعد از آن طاووس آمد زرنگارنقش پرش صد چه؟ بلکه صد هزارعطار»منطقالطیر»حکایت طاووس»حکایت طاووس
