صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. عطار
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 614

غزل شمارهٔ 614

شاعر: عطار

وزن: مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)

قافیہ: یم

صنف: غزل

صداکار: عندلیب
Toggle stanza 1
11
ای صدف لعل تو حقهٔ در یتیم
عارض تو بی قلم خط زده بر لوح سیم
22
روح دهن مانده باز در سر زلفت مدام
عقل میان بسته چست بر سر کویت مقیم
33
در یتیم توام تا که درآمد به چشم
چشمهٔ چشمم بماند غرقهٔ در یتیم
44
زین سر زلفت که هست مملکت جم توراست
زانکه سر زلف توست بر صفت جیم و میم
55
چون سر زلف تو را باد پریشان کند
جیم در افتد به میم، میم درافتد به جیم
66
تیره گلیم توام رشتهٔ صبرم متاب
چند زنی بیش ازین طبل به زیر گلیم
77
برد لب لعل تو از بر عطار دل
تا دل عطار ماند چون لب تو از دو نیم
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

من نمیرم زانکه بی جان می‌زیم

جان نخواهم چون به جانان می‌زیم

عطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 613

اگلی نظم

بر هرچه که دل نهاده باشیم

در مشرکی اوفتاده باشیم

عطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 615

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00