عطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 151غزل شمارهٔ 151شاعر: عطاروزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیہ: اناوفتادصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںچون نظر بر روی جانان اوفتادآتشی در خرمن جان اوفتاد22نقل کریںروی جان دیگر نبیند تا ابدهر که او در بند جانان اوفتاد33نقل کریںذرهای خورشید رویش شد پدیدولوله در جن و انسان اوفتاد44نقل کریںجان انس از شوق او آتش گرفتپس از آنجا در دل جان اوفتاد55نقل کریںکرد تابان ، بیرخ او آفتابلاجرم در قید تاوان اوفتاد66نقل کریںهر که مویی سرکشید از عشق اوبی سر آنجا چون گریبان اوفتاد77نقل کریںهر کجا نقش نگاری پای بستتا ابد در دست رضوان اوفتاد88نقل کریںوانکه را رنگی و بویی راه زددر حجاب سخت خذلان اوفتاد99نقل کریںچون وصالش دانهای بر دام بستمرغ دل در دام هجران اوفتاد1010نقل کریںبی سر و بن دید عاشق راه اوبی سر و بن در بیابان اوفتاد1111نقل کریںراز عشقش عالمی بی منتهاستظن مبر کین کار آسان اوفتاد1212نقل کریںتا به کلی بر نخیزی از دو کونمحرم این راز نتوان اوفتاد1313نقل کریںچون رهی بس دور و بس دشوار بودلاجرم عطار حیران اوفتاد◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمگر هندوی زلفت ز درازی به ره افتادزنگی بچهٔ خال تو بر جایگه افتادعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 150اگلی نظمچون لعل توام هزار جان دادبر لعل تو نیم جان توان دادعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 152◆آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمگر هندوی زلفت ز درازی به ره افتادزنگی بچهٔ خال تو بر جایگه افتادعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 150
