عطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 151غزل شمارهٔ 151شاعر: عطاروزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیہ: اناوفتادصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںچون نظر بر روی جانان اوفتادآتشی در خرمن جان اوفتاد2نقل کریںروی جان دیگر نبیند تا ابدهر که او در بند جانان اوفتاد3نقل کریںذرهای خورشید رویش شد پدیدولوله در جن و انسان اوفتاد4نقل کریںجان انس از شوق او آتش گرفتپس از آنجا در دل جان اوفتاد5نقل کریںکرد تابان ، بیرخ او آفتابلاجرم در قید تاوان اوفتاد6نقل کریںهر که مویی سرکشید از عشق اوبی سر آنجا چون گریبان اوفتاد7نقل کریںهر کجا نقش نگاری پای بستتا ابد در دست رضوان اوفتاد8نقل کریںوانکه را رنگی و بویی راه زددر حجاب سخت خذلان اوفتاد9نقل کریںچون وصالش دانهای بر دام بستمرغ دل در دام هجران اوفتاد10نقل کریںبی سر و بن دید عاشق راه اوبی سر و بن در بیابان اوفتاد11نقل کریںراز عشقش عالمی بی منتهاستظن مبر کین کار آسان اوفتاد12نقل کریںتا به کلی بر نخیزی از دو کونمحرم این راز نتوان اوفتاد13نقل کریںچون رهی بس دور و بس دشوار بودلاجرم عطار حیران اوفتاد◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمگر هندوی زلفت ز درازی به ره افتادزنگی بچهٔ خال تو بر جایگه افتادعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 150اگلی نظمچون لعل توام هزار جان دادبر لعل تو نیم جان توان دادعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 152آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمگر هندوی زلفت ز درازی به ره افتادزنگی بچهٔ خال تو بر جایگه افتادعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 150
