عطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 540غزل شمارهٔ 540شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیہ: اربسوزمصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںاز بس که چو شمع از غم تو زار بسوزمگویم نچنانم که دگربار بسوزم22نقل کریںبیم است که از آه دل سوخته هر شبنه پردهٔ افلاک به یکبار بسوزم33نقل کریںزان با من دلسوخته اندک به نسازیتا من ز غم عشق تو بسیار بسوزم44نقل کریںدانی که ز تر دامنی و خامی خود منچندان که بسوزم نه به هنجار بسوزم55نقل کریںترسم که اگر سوخته خواهند من خامدر آتش عشق افتم و دشوار بسوزم66نقل کریںتا چند تنم پردهٔ پندار به خود بروقت است که این پردهٔ پندار بسوزم77نقل کریںای ساقی جان جام می آور تو به پیشمتا خرقه براندزم و زنار بسوزم88نقل کریںآن به که به یک آتش دل وقت سحرگاههرجا که حجابی است به یکبار بسوزم99نقل کریںبوی جگر سوخته خواهی ز دم مندر سوختگی تا که چو عطار بسوزم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمبا این دل بی خبر چه سازمجان میسوزدم دگر چه سازمعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 539اگلی نظمبی لبت از آب حیوان میبسمبی رخت از ماه تابان میبسمعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 541◆آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
