عطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 540غزل شمارهٔ 540شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیہ: اربسوزمصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںاز بس که چو شمع از غم تو زار بسوزمگویم نچنانم که دگربار بسوزم2نقل کریںبیم است که از آه دل سوخته هر شبنه پردهٔ افلاک به یکبار بسوزم3نقل کریںزان با من دلسوخته اندک به نسازیتا من ز غم عشق تو بسیار بسوزم4نقل کریںدانی که ز تر دامنی و خامی خود منچندان که بسوزم نه به هنجار بسوزم5نقل کریںترسم که اگر سوخته خواهند من خامدر آتش عشق افتم و دشوار بسوزم6نقل کریںتا چند تنم پردهٔ پندار به خود بروقت است که این پردهٔ پندار بسوزم7نقل کریںای ساقی جان جام می آور تو به پیشمتا خرقه براندزم و زنار بسوزم8نقل کریںآن به که به یک آتش دل وقت سحرگاههرجا که حجابی است به یکبار بسوزم9نقل کریںبوی جگر سوخته خواهی ز دم مندر سوختگی تا که چو عطار بسوزم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمبا این دل بی خبر چه سازمجان میسوزدم دگر چه سازمعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 539اگلی نظمبی لبت از آب حیوان میبسمبی رخت از ماه تابان میبسمعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 541آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
