غزل شمارهٔ 676

شاعر: عطار

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

قافیہ: ارتو

صنف: غزل

صداکار: عندلیب

ای سراسیمه مه از رخسار تو

سرو سر در پیش از رفتار تو

ذره‌ای است انجم زخورشید رخت

نقطه‌ای است افلاک از پرگار تو

گل که باشد پیش رخسارت از آنک

عقل کل جزوی است از رخسار تو

پر شکر شد شرق تا غرب جهان

از شکرریز شکر گفتار تو

چشم گردد ذره ذره در دو کون

بر امید ذره‌ای دیدار تو

گنج پنهانی تو ای جان و جهان

جان شعاع تو جهان آثار تو

چون تو هستی هر زمان در خورد تو

پس که خواهد بود جز تو یار تو

چون کسی را نیست یارا در دو کون

هست هر دم تیزتر بازار تو

صد هزاران جان فروشد هر نفس

کس نیامد واقف اسرار تو

1010

بیش می‌دانم هزار و صد هزار

از فلک سرگشته‌تر در کار تو

1111

دم به دم می‌آفریند آنچه هست

و آفریدن نیست جز اظهار تو

1212

خود نمی‌استد دمی یک ذره چیز

تا نثار تو شود ایثار تو

1313

هر زمانی صد هزاران عالم است

کان نثار توست انمودار تو

1414

تا ابد هرگز نبیند ذره‌ای

خواری و غم هر که شد غمخوار تو

1515

زان حسین از دار تو منصور شد

کز هزاران تخت بهتر دار تو

1616

گر همه آفاق عالم پر گل است

زان همه گل خوشترم یک خار تو

1717

صد سپه هرلحظه گر ظاهر شود

برهم اندازم به استظهار تو

1818

می‌بچربد بر جهانی خوش دلی

در دل من ذره‌ای تیمار تو

1919

روی گردانید عطار از دو کون

در لحد آورد و در دیوار تو

2020

عالمی در هستی خود مانده‌اند

زین جهت شد نیست خود عطار تو

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور