عطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 1غزل شمارهٔ 1شاعر: عطاروزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)قافیہ: ارماراصنف: غزلصداکاران: فاطمه زندی و دیگرآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںچون نیست، هیچ مردی، در عشق، یار ما را،سجاده، زاهدان را؛ درد و قُمار، ما را.22نقل کریںجایی که جانِ مردان باشد —چُو گویْ— گَردان،آن نیست جایِ رندان؛ با آن، چه کار ما را؟33نقل کریںگر ساقیانِ معنی با زاهدان نِشینند،مِی زاهدانِ رَه را؛ درد و خُمار ما را.44نقل کریںدرمانْش، مُخلصان را، دردَش، شِکستِگان را،شادیْش، مُصلحان را، غم، یادگار، ما را.55نقل کریںای مدعی، کجایی تا مُلکِ ما بِبینی،کز هرچه بود در ما، برداشت —یار— ما را.66نقل کریںآمد خطاب، ذوقی از هاتفِ حقیقت؛کِایْ خسته، چون بیابی اندوهِ زارِ ما را؟77نقل کریںعَطّار، اَندَرین رَه، اندوهگین، فُروشُد،زیراکه او —تَمامَ اسْت— اَنْدُهْگُسار، ما را.◆اگلی / پچھلی نظماگلی نظمز زلفت زنده میدارد صبا انفاس عیسی راز رویت میکند روشن خیالت چشم موسی راعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 2◆آڈیوصداکار منتخب کریںفاطمه زندیکیوان عاروانعندلیبفرید حامدآڈیو چلائیں0:000:00◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
اگلی نظمز زلفت زنده میدارد صبا انفاس عیسی راز رویت میکند روشن خیالت چشم موسی راعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 2
