وزنِ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلاتن (رمل مثمن مخبون) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 1530آتش از خشکی مغزم به دماغ افتاده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1530

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1531هر که را می نگرم سوخته جان افتاده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1531

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1532از شکر خنده ات آتش به جهان افتاده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1532

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1533این نه غنچه است که گلزار به بار آورده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1533

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1548نه ز خط حلقه بر اطراف رخت بسته شده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1548

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1569پیش صاحب نظران درد و دوا هر دو یکی است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1569

16 اشعار

غزل شمارهٔ 2638پیش ازین حسن مجرد تشنه زیور نبود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2638

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4543خال او یک نظر از دیده ما دور نباشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4543

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4863گاه در پای خم و گه بر سر سجاده باش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4863

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5669از غم زلف تو در دام بلا افتادیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5669

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5670صفحه دل، سیه از مشق تمنا کردیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5670

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5673صبح در خواب عدم بود که بیدار شدیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5673

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5674گرچه از وعده احسان فلک پیر شدیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5674

17 اشعار

غزل شمارهٔ 5677گرچه از طول امل پا به سلاسل داریم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5677

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5680ما لب خشک قناعت لب نان می دانیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5680

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5687نوبهارست بیا روی به میخانه کنیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5687

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5962همه اشکم، همه آهم، همه دردم، همه داغم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5962

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6121عشقبازی بود دایم در جهان آیین من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6121

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6995دارد از خط گل رخسار تو فرمان خدایی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6995

آڈیو

13 اشعار

وزنِ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلاتن (رمل مثمن مخبون) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 1530–آتش از خشکی مغزم به دماغ افتاده است

غزل شمارهٔ 1531–هر که را می نگرم سوخته جان افتاده است

غزل شمارهٔ 1532–از شکر خنده ات آتش به جهان افتاده است

غزل شمارهٔ 1533–این نه غنچه است که گلزار به بار آورده است

غزل شمارهٔ 1548–نه ز خط حلقه بر اطراف رخت بسته شده است

غزل شمارهٔ 1569–پیش صاحب نظران درد و دوا هر دو یکی است

غزل شمارهٔ 2638–پیش ازین حسن مجرد تشنه زیور نبود

غزل شمارهٔ 4543–خال او یک نظر از دیده ما دور نباشد

غزل شمارهٔ 4863–گاه در پای خم و گه بر سر سجاده باش

غزل شمارهٔ 5669–از غم زلف تو در دام بلا افتادیم

غزل شمارهٔ 5670–صفحه دل، سیه از مشق تمنا کردیم

غزل شمارهٔ 5673–صبح در خواب عدم بود که بیدار شدیم

غزل شمارهٔ 5674–گرچه از وعده احسان فلک پیر شدیم

غزل شمارهٔ 5677–گرچه از طول امل پا به سلاسل داریم

غزل شمارهٔ 5680–ما لب خشک قناعت لب نان می دانیم

غزل شمارهٔ 5687–نوبهارست بیا روی به میخانه کنیم

غزل شمارهٔ 5962–همه اشکم، همه آهم، همه دردم، همه داغم

غزل شمارهٔ 6121–عشقبازی بود دایم در جهان آیین من

غزل شمارهٔ 6995–دارد از خط گل رخسار تو فرمان خدایی

وزنِ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلاتن (رمل مثمن مخبون) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 1530–آتش از خشکی مغزم به دماغ افتاده است

غزل شمارهٔ 1531–هر که را می نگرم سوخته جان افتاده است

غزل شمارهٔ 1532–از شکر خنده ات آتش به جهان افتاده است

غزل شمارهٔ 1533–این نه غنچه است که گلزار به بار آورده است

غزل شمارهٔ 1548–نه ز خط حلقه بر اطراف رخت بسته شده است

غزل شمارهٔ 1569–پیش صاحب نظران درد و دوا هر دو یکی است

غزل شمارهٔ 2638–پیش ازین حسن مجرد تشنه زیور نبود

غزل شمارهٔ 4543–خال او یک نظر از دیده ما دور نباشد

غزل شمارهٔ 4863–گاه در پای خم و گه بر سر سجاده باش

غزل شمارهٔ 5669–از غم زلف تو در دام بلا افتادیم

غزل شمارهٔ 5670–صفحه دل، سیه از مشق تمنا کردیم

غزل شمارهٔ 5673–صبح در خواب عدم بود که بیدار شدیم

غزل شمارهٔ 5674–گرچه از وعده احسان فلک پیر شدیم

غزل شمارهٔ 5677–گرچه از طول امل پا به سلاسل داریم

غزل شمارهٔ 5680–ما لب خشک قناعت لب نان می دانیم

غزل شمارهٔ 5687–نوبهارست بیا روی به میخانه کنیم

غزل شمارهٔ 5962–همه اشکم، همه آهم، همه دردم، همه داغم

غزل شمارهٔ 6121–عشقبازی بود دایم در جهان آیین من

غزل شمارهٔ 6995–دارد از خط گل رخسار تو فرمان خدایی

غزل شمارهٔ 1530آتش از خشکی مغزم به دماغ افتاده است

غزل شمارهٔ 1531هر که را می نگرم سوخته جان افتاده است

غزل شمارهٔ 1532از شکر خنده ات آتش به جهان افتاده است

غزل شمارهٔ 1533این نه غنچه است که گلزار به بار آورده است

غزل شمارهٔ 1548نه ز خط حلقه بر اطراف رخت بسته شده است

غزل شمارهٔ 1569پیش صاحب نظران درد و دوا هر دو یکی است

غزل شمارهٔ 2638پیش ازین حسن مجرد تشنه زیور نبود

غزل شمارهٔ 4543خال او یک نظر از دیده ما دور نباشد

غزل شمارهٔ 4863گاه در پای خم و گه بر سر سجاده باش

غزل شمارهٔ 5669از غم زلف تو در دام بلا افتادیم

غزل شمارهٔ 5670صفحه دل، سیه از مشق تمنا کردیم

غزل شمارهٔ 5673صبح در خواب عدم بود که بیدار شدیم

غزل شمارهٔ 5674گرچه از وعده احسان فلک پیر شدیم

غزل شمارهٔ 5677گرچه از طول امل پا به سلاسل داریم

غزل شمارهٔ 5680ما لب خشک قناعت لب نان می دانیم

غزل شمارهٔ 5687نوبهارست بیا روی به میخانه کنیم

غزل شمارهٔ 5962همه اشکم، همه آهم، همه دردم، همه داغم

غزل شمارهٔ 6121عشقبازی بود دایم در جهان آیین من

غزل شمارهٔ 6995دارد از خط گل رخسار تو فرمان خدایی

غزل شمارهٔ 1530آتش از خشکی مغزم به دماغ افتاده است

غزل شمارهٔ 1531هر که را می نگرم سوخته جان افتاده است

غزل شمارهٔ 1532از شکر خنده ات آتش به جهان افتاده است

غزل شمارهٔ 1533این نه غنچه است که گلزار به بار آورده است

غزل شمارهٔ 1548نه ز خط حلقه بر اطراف رخت بسته شده است

غزل شمارهٔ 1569پیش صاحب نظران درد و دوا هر دو یکی است

غزل شمارهٔ 2638پیش ازین حسن مجرد تشنه زیور نبود

غزل شمارهٔ 4543خال او یک نظر از دیده ما دور نباشد

غزل شمارهٔ 4863گاه در پای خم و گه بر سر سجاده باش

غزل شمارهٔ 5669از غم زلف تو در دام بلا افتادیم

غزل شمارهٔ 5670صفحه دل، سیه از مشق تمنا کردیم

غزل شمارهٔ 5673صبح در خواب عدم بود که بیدار شدیم

غزل شمارهٔ 5674گرچه از وعده احسان فلک پیر شدیم

غزل شمارهٔ 5677گرچه از طول امل پا به سلاسل داریم

غزل شمارهٔ 5680ما لب خشک قناعت لب نان می دانیم

غزل شمارهٔ 5687نوبهارست بیا روی به میخانه کنیم

غزل شمارهٔ 5962همه اشکم، همه آهم، همه دردم، همه داغم

غزل شمارهٔ 6121عشقبازی بود دایم در جهان آیین من

غزل شمارهٔ 6995دارد از خط گل رخسار تو فرمان خدایی