وزنِ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) میں عرفی کی کتاب غزلیات

غزل شمارهٔ 318غم چو شبخون می زند، هان دوستان لشگر کنید

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 318

4 اشعار

غزل شمارهٔ 353کی دلم شاد از می ناب و نوای نی شود

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 353

7 اشعار

غزل شمارهٔ 372العطش ای عشق، تلخ آبی به خاک ما بریز

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 372

5 اشعار

غزل شمارهٔ 376مُردم و دارد جمال او دلم روشن هنوز

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 376

6 اشعار

غزل شمارهٔ 377داغ داغم کرد یأس و طالب کامم هنوز

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 377

5 اشعار

غزل شمارهٔ 378دیده ام پژمرده و حیران گل رویم هنوز

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 378

8 اشعار

غزل شمارهٔ 381بزم وصلت دیده ام، آن زهر در جام است و بس

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 381

8 اشعار

غزل شمارهٔ 393میل دارم کز می غم در بهشت آیم به هوش

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 393

5 اشعار

غزل شمارهٔ 395پا به دامن درکش ای دل و ز جهان ذلت مکش

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 395

5 اشعار

غزل شمارهٔ 403هر که از خون ریز من آلوده گردد دامنش

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 403

7 اشعار

غزل شمارهٔ 424همت ای یاران که در دفع هوس رو می کنم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 424

6 اشعار

غزل شمارهٔ 425ما گریبان دل از گل های غم پر کرده ایم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 425

5 اشعار

غزل شمارهٔ 426کعبه بی ذوق است و یاران را وداعی می کنیم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 426

5 اشعار

غزل شمارهٔ 427آن شکارم کز بر تیر سنان می رویدم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 427

8 اشعار

غزل شمارهٔ 439هر چه با او گویم، از مردم دگرگون بشنوم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 439

5 اشعار

غزل شمارهٔ 447دل به دست و پای کوبان از حرم بگریختم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 447

5 اشعار

غزل شمارهٔ 475هر که را دشمن شوم بر عیب خود محرم کنم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 475

6 اشعار

غزل شمارهٔ 478عفوت آوردم، دل شرمنده را آتش زدم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 478

6 اشعار

غزل شمارهٔ 490بس که درد عالمی در عشق تنها می کشم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 490

5 اشعار

غزل شمارهٔ 494خانه زاد محنتیم، آسودگی کم دیده ایم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 494

6 اشعار

غزل شمارهٔ 498می‌فروشم راحت و عشق ستمگر می‌خرم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 498

8 اشعار

غزل شمارهٔ 503هر متاع فتنه کز عشق ستمگر می‌خرم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 503

8 اشعار

غزل شمارهٔ 512باز می خواهم که شوخ دل ربایی خوش کنم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 512

6 اشعار

غزل شمارهٔ 517گر نه خود را بیخود از جام جنون می ساختم

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 517

5 اشعار

غزل شمارهٔ 518پیش بردم در قمار عشق جانان باختن

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 518

6 اشعار

غزل شمارهٔ 525بوستان پژمرده گردد، از دل ناشاد من

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 525

6 اشعار

غزل شمارهٔ 526نام حسنت چون برم، بر آسمان آید گران

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 526

7 اشعار

غزل شمارهٔ 534کو می شوقی که دل مست جنون آید برون

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 534

3 اشعار

غزل شمارهٔ 539تا به خون ریزیم اشارت ها نمود ابروی او

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 539

6 اشعار

غزل شمارهٔ 544عاشقی دکان رسوایی به شهر و کو منه

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 544

6 اشعار

غزل شمارهٔ 549بانگ ما کبک است، خرمن را به خرمن باز ده

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 549

6 اشعار

غزل شمارهٔ 550از سفر می آیی و تاراج عزت کرده ای

عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ 550

7 اشعار

وزنِ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) میں عرفی کی کتاب غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 318–غم چو شبخون می زند، هان دوستان لشگر کنید

غزل شمارهٔ 353–کی دلم شاد از می ناب و نوای نی شود

غزل شمارهٔ 372–العطش ای عشق، تلخ آبی به خاک ما بریز

غزل شمارهٔ 376–مُردم و دارد جمال او دلم روشن هنوز

غزل شمارهٔ 377–داغ داغم کرد یأس و طالب کامم هنوز

غزل شمارهٔ 378–دیده ام پژمرده و حیران گل رویم هنوز

غزل شمارهٔ 381–بزم وصلت دیده ام، آن زهر در جام است و بس

غزل شمارهٔ 393–میل دارم کز می غم در بهشت آیم به هوش

غزل شمارهٔ 395–پا به دامن درکش ای دل و ز جهان ذلت مکش

غزل شمارهٔ 403–هر که از خون ریز من آلوده گردد دامنش

غزل شمارهٔ 424–همت ای یاران که در دفع هوس رو می کنم

غزل شمارهٔ 425–ما گریبان دل از گل های غم پر کرده ایم

غزل شمارهٔ 426–کعبه بی ذوق است و یاران را وداعی می کنیم

غزل شمارهٔ 427–آن شکارم کز بر تیر سنان می رویدم

غزل شمارهٔ 439–هر چه با او گویم، از مردم دگرگون بشنوم

غزل شمارهٔ 447–دل به دست و پای کوبان از حرم بگریختم

غزل شمارهٔ 475–هر که را دشمن شوم بر عیب خود محرم کنم

غزل شمارهٔ 478–عفوت آوردم، دل شرمنده را آتش زدم

غزل شمارهٔ 490–بس که درد عالمی در عشق تنها می کشم

غزل شمارهٔ 494–خانه زاد محنتیم، آسودگی کم دیده ایم

غزل شمارهٔ 498–می‌فروشم راحت و عشق ستمگر می‌خرم

غزل شمارهٔ 503–هر متاع فتنه کز عشق ستمگر می‌خرم

غزل شمارهٔ 512–باز می خواهم که شوخ دل ربایی خوش کنم

غزل شمارهٔ 517–گر نه خود را بیخود از جام جنون می ساختم

غزل شمارهٔ 518–پیش بردم در قمار عشق جانان باختن

غزل شمارهٔ 525–بوستان پژمرده گردد، از دل ناشاد من

غزل شمارهٔ 526–نام حسنت چون برم، بر آسمان آید گران

غزل شمارهٔ 534–کو می شوقی که دل مست جنون آید برون

غزل شمارهٔ 539–تا به خون ریزیم اشارت ها نمود ابروی او

غزل شمارهٔ 544–عاشقی دکان رسوایی به شهر و کو منه

غزل شمارهٔ 549–بانگ ما کبک است، خرمن را به خرمن باز ده

غزل شمارهٔ 550–از سفر می آیی و تاراج عزت کرده ای

وزنِ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) میں عرفی کی کتاب غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 318–غم چو شبخون می زند، هان دوستان لشگر کنید

غزل شمارهٔ 353–کی دلم شاد از می ناب و نوای نی شود

غزل شمارهٔ 372–العطش ای عشق، تلخ آبی به خاک ما بریز

غزل شمارهٔ 376–مُردم و دارد جمال او دلم روشن هنوز

غزل شمارهٔ 377–داغ داغم کرد یأس و طالب کامم هنوز

غزل شمارهٔ 378–دیده ام پژمرده و حیران گل رویم هنوز

غزل شمارهٔ 381–بزم وصلت دیده ام، آن زهر در جام است و بس

غزل شمارهٔ 393–میل دارم کز می غم در بهشت آیم به هوش

غزل شمارهٔ 395–پا به دامن درکش ای دل و ز جهان ذلت مکش

غزل شمارهٔ 403–هر که از خون ریز من آلوده گردد دامنش

غزل شمارهٔ 424–همت ای یاران که در دفع هوس رو می کنم

غزل شمارهٔ 425–ما گریبان دل از گل های غم پر کرده ایم

غزل شمارهٔ 426–کعبه بی ذوق است و یاران را وداعی می کنیم

غزل شمارهٔ 427–آن شکارم کز بر تیر سنان می رویدم

غزل شمارهٔ 439–هر چه با او گویم، از مردم دگرگون بشنوم

غزل شمارهٔ 447–دل به دست و پای کوبان از حرم بگریختم

غزل شمارهٔ 475–هر که را دشمن شوم بر عیب خود محرم کنم

غزل شمارهٔ 478–عفوت آوردم، دل شرمنده را آتش زدم

غزل شمارهٔ 490–بس که درد عالمی در عشق تنها می کشم

غزل شمارهٔ 494–خانه زاد محنتیم، آسودگی کم دیده ایم

غزل شمارهٔ 498–می‌فروشم راحت و عشق ستمگر می‌خرم

غزل شمارهٔ 503–هر متاع فتنه کز عشق ستمگر می‌خرم

غزل شمارهٔ 512–باز می خواهم که شوخ دل ربایی خوش کنم

غزل شمارهٔ 517–گر نه خود را بیخود از جام جنون می ساختم

غزل شمارهٔ 518–پیش بردم در قمار عشق جانان باختن

غزل شمارهٔ 525–بوستان پژمرده گردد، از دل ناشاد من

غزل شمارهٔ 526–نام حسنت چون برم، بر آسمان آید گران

غزل شمارهٔ 534–کو می شوقی که دل مست جنون آید برون

غزل شمارهٔ 539–تا به خون ریزیم اشارت ها نمود ابروی او

غزل شمارهٔ 544–عاشقی دکان رسوایی به شهر و کو منه

غزل شمارهٔ 549–بانگ ما کبک است، خرمن را به خرمن باز ده

غزل شمارهٔ 550–از سفر می آیی و تاراج عزت کرده ای

غزل شمارهٔ 318غم چو شبخون می زند، هان دوستان لشگر کنید

غزل شمارهٔ 353کی دلم شاد از می ناب و نوای نی شود

غزل شمارهٔ 372العطش ای عشق، تلخ آبی به خاک ما بریز

غزل شمارهٔ 376مُردم و دارد جمال او دلم روشن هنوز

غزل شمارهٔ 377داغ داغم کرد یأس و طالب کامم هنوز

غزل شمارهٔ 378دیده ام پژمرده و حیران گل رویم هنوز

غزل شمارهٔ 381بزم وصلت دیده ام، آن زهر در جام است و بس

غزل شمارهٔ 393میل دارم کز می غم در بهشت آیم به هوش

غزل شمارهٔ 395پا به دامن درکش ای دل و ز جهان ذلت مکش

غزل شمارهٔ 403هر که از خون ریز من آلوده گردد دامنش

غزل شمارهٔ 424همت ای یاران که در دفع هوس رو می کنم

غزل شمارهٔ 425ما گریبان دل از گل های غم پر کرده ایم

غزل شمارهٔ 426کعبه بی ذوق است و یاران را وداعی می کنیم

غزل شمارهٔ 427آن شکارم کز بر تیر سنان می رویدم

غزل شمارهٔ 439هر چه با او گویم، از مردم دگرگون بشنوم

غزل شمارهٔ 447دل به دست و پای کوبان از حرم بگریختم

غزل شمارهٔ 475هر که را دشمن شوم بر عیب خود محرم کنم

غزل شمارهٔ 478عفوت آوردم، دل شرمنده را آتش زدم

غزل شمارهٔ 490بس که درد عالمی در عشق تنها می کشم

غزل شمارهٔ 494خانه زاد محنتیم، آسودگی کم دیده ایم

غزل شمارهٔ 498می‌فروشم راحت و عشق ستمگر می‌خرم

غزل شمارهٔ 503هر متاع فتنه کز عشق ستمگر می‌خرم

غزل شمارهٔ 512باز می خواهم که شوخ دل ربایی خوش کنم

غزل شمارهٔ 517گر نه خود را بیخود از جام جنون می ساختم

غزل شمارهٔ 518پیش بردم در قمار عشق جانان باختن

غزل شمارهٔ 525بوستان پژمرده گردد، از دل ناشاد من

غزل شمارهٔ 526نام حسنت چون برم، بر آسمان آید گران

غزل شمارهٔ 534کو می شوقی که دل مست جنون آید برون

غزل شمارهٔ 539تا به خون ریزیم اشارت ها نمود ابروی او

غزل شمارهٔ 544عاشقی دکان رسوایی به شهر و کو منه

غزل شمارهٔ 549بانگ ما کبک است، خرمن را به خرمن باز ده

غزل شمارهٔ 550از سفر می آیی و تاراج عزت کرده ای

غزل شمارهٔ 318غم چو شبخون می زند، هان دوستان لشگر کنید

غزل شمارهٔ 353کی دلم شاد از می ناب و نوای نی شود

غزل شمارهٔ 372العطش ای عشق، تلخ آبی به خاک ما بریز

غزل شمارهٔ 376مُردم و دارد جمال او دلم روشن هنوز

غزل شمارهٔ 377داغ داغم کرد یأس و طالب کامم هنوز

غزل شمارهٔ 378دیده ام پژمرده و حیران گل رویم هنوز

غزل شمارهٔ 381بزم وصلت دیده ام، آن زهر در جام است و بس

غزل شمارهٔ 393میل دارم کز می غم در بهشت آیم به هوش

غزل شمارهٔ 395پا به دامن درکش ای دل و ز جهان ذلت مکش

غزل شمارهٔ 403هر که از خون ریز من آلوده گردد دامنش

غزل شمارهٔ 424همت ای یاران که در دفع هوس رو می کنم

غزل شمارهٔ 425ما گریبان دل از گل های غم پر کرده ایم

غزل شمارهٔ 426کعبه بی ذوق است و یاران را وداعی می کنیم

غزل شمارهٔ 427آن شکارم کز بر تیر سنان می رویدم

غزل شمارهٔ 439هر چه با او گویم، از مردم دگرگون بشنوم

غزل شمارهٔ 447دل به دست و پای کوبان از حرم بگریختم

غزل شمارهٔ 475هر که را دشمن شوم بر عیب خود محرم کنم

غزل شمارهٔ 478عفوت آوردم، دل شرمنده را آتش زدم

غزل شمارهٔ 490بس که درد عالمی در عشق تنها می کشم

غزل شمارهٔ 494خانه زاد محنتیم، آسودگی کم دیده ایم

غزل شمارهٔ 498می‌فروشم راحت و عشق ستمگر می‌خرم

غزل شمارهٔ 503هر متاع فتنه کز عشق ستمگر می‌خرم

غزل شمارهٔ 512باز می خواهم که شوخ دل ربایی خوش کنم

غزل شمارهٔ 517گر نه خود را بیخود از جام جنون می ساختم

غزل شمارهٔ 518پیش بردم در قمار عشق جانان باختن

غزل شمارهٔ 525بوستان پژمرده گردد، از دل ناشاد من

غزل شمارهٔ 526نام حسنت چون برم، بر آسمان آید گران

غزل شمارهٔ 534کو می شوقی که دل مست جنون آید برون

غزل شمارهٔ 539تا به خون ریزیم اشارت ها نمود ابروی او

غزل شمارهٔ 544عاشقی دکان رسوایی به شهر و کو منه

غزل شمارهٔ 549بانگ ما کبک است، خرمن را به خرمن باز ده

غزل شمارهٔ 550از سفر می آیی و تاراج عزت کرده ای