Divan-e Shams by Rumi, in audio recordings by زهرا بهمنی

غزل شمارهٔ 1–اِی رَستخیزِ ناگهان وی رحمتِ بی‌مُنتها

غزل شمارهٔ 2–ای طایِرانِ قُدْسْ را عشقَت فُزوده بال‌ها

غزل شمارهٔ 3–اِی دل چه اندیشیده‌ای در عُذرِ آن تقصیرها؟

What excuses have you to offer, my heart, for so many shortcomings? Such constancy on the part of the Beloved, such unfaithfulness on your own!

غزل شمارهٔ 4–اِی یوسفِ خوش‌نام ما، خوش می‌روی بر بامِ ما

غزل شمارهٔ 5–آن شکل بین وان شیوه بین وان قد و خد و دست و پا

غزل شمارهٔ 18–ای یوسف خوش نام ما خوش می‌روی بر بام ما

غزل شمارهٔ 19–امروز دیدم یار را آن رونق هر کار را

Today I beheld the beloved, that ornament of every affair; he went off departing to heaven like the spirit of Mus.t.af¯a.

غزل شمارهٔ 63–چه چیزست آنک عکس او حلاوت داد صورت را

غزل شمارهٔ 75–ای خواجه نمی‌بینی این روز قیامت را ؟

غزل شمارهٔ 79–ای خواجه نمی‌بینی این روز قیامت را

غزل شمارهٔ 99–دلارام نهان گشته ز غوغا

غزل شمارهٔ 157–ای هوس‌های دلم باری بیا رویی نما

غزل شمارهٔ 300–کو همه لطف که در روی تو دیدم همه شب

غزل شمارهٔ 315–چشم‌ها وا نمی‌شود از خواب

غزل شمارهٔ 329–بیایید بیایید که گلزار دمیده‌ست

Come, come, for the rosebower has blossomed; come, come, for the beloved has arrived.

غزل شمارهٔ 427–در دل و جان خانه کردی عاقبت

غزل شمارهٔ 553–بی‌همگان به سر شود، بی‌تو به سر نمی‌شود

غزل شمارهٔ 765–هله نومید نباشی که تو را یار براند

Say, do not despair because the Beloved drives you away; if He drives you away today, will He not call you back tomorrow?

غزل شمارهٔ 1085–همه صیدها بکردی، هله، میر بار دیگر

غزل شمارهٔ 1315–روان شد اشک یاقوتی ز راه دیدگان اینک

غزل شمارهٔ 1372–این بار من یک بارگی در عاشقی پیچیده‌ام

This time I am wholly involved in loverhood, this time I am wholly cut off from well-being.

غزل شمارهٔ 1390–باز آمدم، باز آمدم، از پیش آن یار آمدم

غزل شمارهٔ 1393–مُرده بُدم زنده شدم، گریه بُدم خنده شدم

I was dead, I became alive; I was weeping, I became laughing; the power of love came, and I became everlasting power.

غزل شمارهٔ 1399–هر نفسی تازه ترم کز سر روزن بپرم

غزل شمارهٔ 1400–تیز دَوم، تیز دَوم، تا به سواران برسم

غزل شمارهٔ 1473–بیایید بیایید به گلزار بگردیم

غزل شمارهٔ 1767–تو چه دانی که ما چه مرغانیم

غزل شمارهٔ 1827–دوش چه خورده‌ای دلا؟ راست بگو نهان مکن

غزل شمارهٔ 1920–دیر آمده‌ای مرو شتابان

غزل شمارهٔ 1928–ای دوست عتاب را رها کن

غزل شمارهٔ 1930–امروز تو خوشتری و یا من

غزل شمارهٔ 2039–رو سر بِنِه به بالین، تنها مرا رها کن

Go, lay your head on the pillow, let me alone; leave me ruined and night-faring and afflicted as I am.

غزل شمارهٔ 2131–حیلت رها کن عاشقا؛ دیوانه شو، دیوانه شو.

غزل شمارهٔ 2152–سخت خوش است چشم تو و آن رخ گلفشان تو

غزل شمارهٔ 3152–گرچه تو نیم شب رسیدستی

غزل شمارهٔ 3165–جان و جهان! دوش کجا بوده‌ای؟