Ghazaliyat by Hafez, in audio recordings by پریسا جلیلی

غزل شمارهٔ 3–اگر آن تُرکِ شیرازی به‌‌ دست‌ آرَد دلِ ما را

If that Bold One of Shiraz gain our heart, For His dark mole, I will give Samarkand and Bukhara.

غزل شمارهٔ 51–لَعْلِ سیرابِ به‌خون‌تشنه‌، لَبِ یارِ من است

The fresh ruby, thirsty for blood the ruby lip of the Beloved of mine is Yet for seeing Him, life-surrendering the work of mine is.

غزل شمارهٔ 77–بُلْبُلی، بَرگِ گُلی خوش‌رَنْگ در مِنْقار داشت

A nightingale had a rose-leaf, pleasant of hue in his beak, And, on that leaf and pleasant food, bitter lamentation held.

غزل شمارهٔ 89–یا رب سببی ساز که یارم به سلامت

O Lord! devise a means, whereby in safety my Beloved May come back, and release me from the claw of reproach.

غزل شمارهٔ 206–پیش از اینَت بیش از این اندیشهٔ عُشّاق بود

غزل شمارهٔ 255–یوسفِ گم‌گشته بازآید به کنعان، غم مخور

غزل شمارهٔ 282–بِبُرد از من قرار و طاقت و هوش

غزل شمارهٔ 318–مرا می‌بینی و هر دَم زیادَت می‌کنی دَردَم

غزل شمارهٔ 348–دیده دریا کُنَم و صبر به صحرا فِکَنَم

غزل شمارهٔ 352–روزگاری شد که در میخانه خدمت می‌کنم

غزل شمارهٔ 382–فاتحه‌ای چو آمَدی بَر سَر خَسته‌ای بخوان

غزل شمارهٔ 412–مرا چشمی‌ست خون‌افشان ز دست آن کمان‌ابرو