Divan-e Shams by Rumi, in audio recordings by مریم جوزی

غزل شمارهٔ 43–کاهل و ناداشت بدم کام درآورد مرا

غزل شمارهٔ 44–در دو جهان لطیف و خوش، همچو امیر ما کجا

غزل شمارهٔ 64–تو دیدی هیچ عاشق را که سیری بود از این سودا؟

Have you ever seen any lover who was satiated with this passion? Have you ever seen any fish that had become satiated with this sea?

غزل شمارهٔ 65–ببین ذرات روحانی، که شد تابان از این صحرا

غزل شمارهٔ 162–تو مرا جان و جهانی چه کنم جان و جهان را

غزل شمارهٔ 337–ببستی چشم یعنی وقت خواب است

غزل شمارهٔ 391–مطربا این پرده زن کان یار ما مست آمدست

غزل شمارهٔ 427–در دل و جان خانه کردی عاقبت

غزل شمارهٔ 428–این چنین پابند جان میدان کیست

غزل شمارهٔ 563–دلا نزد کسی بنشین که او از دل خبر دارد

My heart, be seated near that person who has experience of the heart, go under that tree which bears fresh blossoms.

غزل شمارهٔ 936–مرا عقیق تو باید شکر چه سود کند

غزل شمارهٔ 1996–چون خیال تو درآید به دلم رقص کنان