Ghazaliyat by Hafez, in audio recordings by محمدرضا کاکائی

غزل شمارهٔ 25–شکفته شد گل حَمرا و گشت بلبل مست

Blossomed is the red rose; and intoxicated is the nightingale; The invitation to merriment O Lovers, wine-worshipping!

غزل شمارهٔ 59–دارم امید عاطفتی از جناب دوست

Of a great favor from the threshold of the Friend, hope mine is; A great sin I have done; of His pardon hope mine, is.

غزل شمارهٔ 143–سال‌ها دل طلبِ جامِ جم از ما می‌کرد

Search for the cup of Jamshid from me, years my heart made. And for what it possessed, from a stranger, entreaty made.

غزل شمارهٔ 166–روزِ هجران و شبِ فُرقَتِ یار آخر شد

“The day of separation from, and the night of disunion with, the Beloved is ended:” This omen, I cast; the star passed; and the work of grief is ended.

غزل شمارهٔ 189–طایرِ دولت اگر باز گذاری بِکُنَد

If again passing, the bird of fortune shall make. Again the Beloved shall come; and contentment with union shall make.

غزل شمارهٔ 207–یاد باد آن که سرِ کویِ توام منزل بود

غزل شمارهٔ 208–خستگان را چو طلب باشد و قُوَّت نَبُوَد

غزل شمارهٔ 245–الا ای طوطیِ گویا‌یِ اسرار!

غزل شمارهٔ 281–یا رب این نوگُلِ خندان که سپردی به مَنَش

غزل شمارهٔ 300–هزار دشمنم اَر می‌کنند قصدِ هلاک

غزل شمارهٔ 310–مرحبا طایرِ فَرُّخ پِیِ فرخنده پیام

غزل شمارهٔ 331–به تیغم گَر کشد دستش نگیرم

غزل شمارهٔ 335–در خراباتِ مُغان گر گذر افتد بازم

غزل شمارهٔ 348–دیده دریا کُنَم و صبر به صحرا فِکَنَم

غزل شمارهٔ 349–دوش سودایِ رُخَش گفتم ز سر بیرون کُنَم

غزل شمارهٔ 365–عمریست تا به راهِ غَمَت رو نهاده‌ایم

غزل شمارهٔ 378–ما نگوییم بد و میل به ناحق نکنیم

غزل شمارهٔ 384–می‌سوزم از فِراقت روی از جَفا بگردان

غزل شمارهٔ 386–خدا را کم نشین با خرقه پوشان

غزل شمارهٔ 411–تاب بنفشه می‌دهد طرّهٔ مشک‌سای تو

غزل شمارهٔ 421–درِ سرایِ مغان رُفته بود و آب‌زده

غزل شمارهٔ 425–دامن‌کشان همی شد در شرب زرکشیده