Ghazaliyat by Hafez, in audio recordings by مهدی سروری

غزل شمارهٔ 17–سینه از آتش دل، در غمِ جانانه بسوخت

From the fire of my heart, my chest in grief for the Beloved consumed. In this house, was a fire, that the house consumed.

غزل شمارهٔ 90–ای هدهد صبا به سبا می‌فرستمت

O lapwing of the east wind! to Saba, I send thee: Behold from where to where, I send thee!

غزل شمارهٔ 170–زاهدِ خلوت‌نشین، دوش به مِیخانه شد

Last night, to the wine-house, Zahed, sitting in khalwat, went: From the head of his covenant, he departed; and to the head of the cup, went.

غزل شمارهٔ 185–نقدها را بُوَد آیا که عَیاری گیرند؟

Of coins, is it that they examination take So that, after their own work, all the cloister-holders take?

غزل شمارهٔ 191–آن کیست کز رویِ کرم، با ما وفاداری کند

Who is that one, who, by way of manliness, fidelity with me will make; In respect of an ill-doer like me, once a good deed will make?

غزل شمارهٔ 195–غلامِ نرگسِ مستِ تو تاجدارانند

The slave of thy intoxicated eye, crown-possessors are: Undone with the wine of Thy ruby lip, sensible ones are.

غزل شمارهٔ 249–ای صبا نَکهَتی از خاکِ رَهِ یار بیار

غزل شمارهٔ 272–باز آی و دلِ تنگِ مرا مونس جان باش

غزل شمارهٔ 347–صَنَما با غمِ عشقِ تو چه تدبیر کنم؟

غزل شمارهٔ 376–دوستان وقت گل آن به که به عشرت کوشیم

غزل شمارهٔ 412–مرا چشمی‌ست خون‌افشان ز دست آن کمان‌ابرو

غزل شمارهٔ 494–اِی دِل! گَر از آن چاهِ زَنَخْدان به دَرآیی