Ghazaliyat by Hafez, in audio recordings by مهدی مختاری

غزل شمارهٔ 4–صبا به لُطف بگو آن غزالِ رَعنا را

O breeze! with softness speak to the beautiful fawn, Saying: Thou hast given to us desire for the mountain and the desert.

غزل شمارهٔ 37–بیا که قصرِ اَمَل سخت سست‌بنیادست

Come! For most unstable is the foundation of the Palace of Hope: Bring the cup; for the foundation of Life is on the wind.

غزل شمارهٔ 56–دل سراپردهٔ محبتِ اوست

The heart is the chamber of love of His: The eye is the mirror-holder of the form of His.

غزل شمارهٔ 226–ترسم که اشک در غمِ ما پرده‌در شود

غزل شمارهٔ 359–خُرَّم آن روز کز این منزلِ ویران بروم