بخش 57 - اذا اراد الله بقوم خیراً ابتلاهم، فصل فی الضحی والبکاء
Toggle stanza 1تا توانی به خنده لب بگشای
11
تا توانی به خنده لب بگشای
سردندان به خنده در منمای
22
خندهٔ هرزه آبروی برد
راز پنهان میان کوی برد
33
با پسر اینچنین مثل زد سام
گریه بهتر زخندهٔ بی هنگام
44
گریهٔ ابر بین وخندهٔ برق
درنگر تا که چیست اینجا فرق
55
ابر از آن گریه نعمت اندوزد
برق از آن خنده آتش افروزد
66
ابلهی از گزاف میخندید
زیرکی آن بدید و نپسندید
77
گفت ای بی حیا و بی آزرم
اینچنین خندی و نداری شرم
88
گریهٔ تو زظلم و بیدادی
به که بی وقت خنده و شادی
99
خندهٔ هرزه آیت جهل است
مرد بیهوده خند، نا اهل است
1010
هان و هان تا نخندی ای خیره
که بسی خنده دل کند تیره
1111
هیچ شک نیست اندرین گفتار
گریه آید زخندهٔ بسیار
Sources
Persian text source: Ganjoor